web stats
Home / Literature / شعرای افغانی / سیدظاهر موسوی

سیدظاهر موسوی

سروده ای از سید ظاهر موسوی : ازخودم پرسیده ام من کیستم

  ازخودم پرسیده ام مــــن کیستم ؟ عمری درغفــــلت چرامی زیستم از عدم مـــــوجود گشتم درجهان درگمــــــــــانم بعدی چندی نیستم آمــــــدن بهــر چه بود هم رفتنم روز شادی روزهـــــــم بگریستم فاعــــــــــل مخـــتار یافرمان برم مـــــــن ندانستم کـــه آخر چیستم خــــــــوانده ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : تکرار

  تکرار . رنگ بــــوی زندگی تکرار شد شیشه ی قــــــاب نگاهم تار شد زیــــر سایه تک درخت آسمان قــــــــــــامتِ ناسازما انبار شد درمسیر تند باد حــــــــــــادثات بخت بد فـــــــرجام من بیدار شد ازبرای شرح افـــــــــــــعال دلم خـــــــواهش نایاب من ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : دل دریایی ام دریا کشیده

  دل دریـــــــایی ام دریا کشیده تورا خوشگل تر از گلها کشیده مرا باایــــــن همه رنج ومشقت تورا درعــــــــــــــــالم بالاکشیده تو را بانـــاز وتمکین بین خوبان مـــــرا دربیشه ای تنها کشیده مـــــــرا درشام تار بی سحرگاه تـــورا روشن تر از ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : می شود درکشورما امینت تامین شود

مـــــــــی شود درکشورما امینت تامین شود این دهان تلخ کــــودک های ما شیرین شود می شوداین کودکان؛ بی ترس درمکتب روند درحیات مدرسه یــــــک بوستان تزئین شود؟ می شود این کــــــودکان از قوم قوم مختلف هم چو گلهای چمن در ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : بوی عطر شعر مارا باد برد

  بـــــوی عطر شعر مارا باد برد دفتر طـــــــــــومار را ازیاد برد می نویسم بانگاه دیــــــــــگری واژه ها احساس خود از یادبرد حجله ی بخت عروس شهر را ناگـــهان از دست دل فریاد برد خاطــــــرم این خاطرات تلخ را تاابد ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : ای کبوتر بال خودرا باز کن

ای کبوتر بال خـــــودرا باز کن ازفضای شعر مــــــن پرواز کن دست یاران عــــــزیزم را ببوس حال مــــــــارا بهر شان ابرازکن غنچه ی پژمــــرده ام را شادکن فصل نــــو دراین گلستان بازکن رقص کـن چون دختر هندو بناز شعر نــــــــو ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : اندوه من

اندوه من *   اندوه من بالاتر از پرستوهای مهاجر درآسمان سردوساکت اوج گرفته است این دوگانه گی آزارم می دهد راستی زمین به زمین نمی ماند پس انگیزه برای زیستن چیست؟؟ لبخند مرا قفل زده است تادرتاریکی رهاسازد خون ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : اولین

اولین * شهر درچنبره ی مــــــــــافیا دل در گــــــــــروه اولـــــــــیـــا دست حیـرت در بــــــغل دارم سخت حـــــیرانم به فردای شما سردوسکــــوت خــموشم من دیــوانه وافسرده یابه هوشم من نه یــــــاری که دهـــــــد یاری کـــــوه خدای که کند کاری ؟؟؟ روز ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : کجایی

  کجایی * ای یار جان کجایی بنــگر تو حال مارا اشکــم به دیـــده خون شد، بین شاهد گوارا تاکـــی اسیرذلفت ای شوخــــک ستم گر بانازو غمزه کشتـی این مسکین گـــــــــــدارا هــــرچه بخواهی ازمن تقدیم آن نگاهت سرمــــی نـهــم به ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : نسیم

نسیم * نسیم صبح جان پرور زسوی یـــــــــار می آید خوشی وخــرمـــی هردم ز بوی یارمی آید شب تاریک ظلمانی چورخت خـــویش بربندد دل شوریده ای مــــارا شفق بسیار می آید خزان رفت و بهار آمد شکوفه سر زد ازگلها ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : مرادرواژه پیداکن که من مردغزلهایم

  مرادرواژه پیداکن که من مردغزلهایم *   دارم ازتومی نویسم آشنائی این حــــقایق مـیشوی گوش کن تاآخرین بــــیت غزل بامن موافق میشوی من دروغ کهنه ام بایادگـاری ازغروب جـــمعه ها ای گناه آشنا هم جرم ایــــــن دیوانه عاشق میشوی ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : مسلمانان دراین دوران مسلمانی نمی بینم

مسلمانان *   مسلمانان دراین دوران مسلمانی نمــــی بینم به جزاعمال زشت وضد انسانی نمـی بینم بشرحیوان صفت بایک دیگرهرروزمـی جنگند به این جنگ وجهالت هیچ پایانی نمی بینم بشربیمارمیبا شد دراین دهـــــــــر پرازآشوب به این دردبشرمن هیچ درمانی نـــمی ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : وفا

وفا * نـــگارمــن وفـــــــاداردنـــــدارد مـــحبت کیمــــــیاداردنـــدارد مریضم من شفا خواهم زکوهش نمــــــــــی دانم شفاداردندارد شدم پروانه ای شمع وجـــودش به مـــن او اعــتنادارد نــدارد دلم رابرده است بانازوتمـــــکین نمــــی دانم نـــگاه داردنـدارد دوچشم دل فریبش جـــادوکـــرده که این کـارش گناه ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : جوانم

جوانم * جوانم بر سرم شور جوانی نمودم تا به امروز کامرانی به هرسو میروم با بخت واقبال عجب اقبال دارد زندگانی بیا عاشق که معشوقم در اینجا گلم با برگهای ارغوانی پریرویان کشیدند صف به هرســــو که بستانند از ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : بهار سمرقند

بهار سمرقند * مراچشمت بهار سبزوزیبای سمر قند است خریدارم بگو در فصل ارزانی خـود چند است مراچشمت بهار تاک انگوراست در باور مـراچشمت تمام رودها جیحون اروند است دلم در باغ پیچک های گیسویت گذر کرده دلم در محبس ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : من زاو اسرار جان آموختم

آموختم * من زاو اسرار جان آموختم رمزو رازاين جهان آموختم عشق وشورو مستی را از پير بلخ آشكارا ونهان آموختم ساختارمكتب انديشه را ازحضورش جاودان آموختم شرح وتفسيرِ كتاب مثنوی من زرقص آسمان آمــــــوختم قدرت پركارخـلاق جهان من زراه ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : بازهم افغانستانم درگرفت

تابکی * بازهم افغانستانم درگـــــــــــرفت بلبل بی خــــــــــــانمانم درگرفت درمیان شعله مــی سوزد همیشه اززمین تاآسمانم درگـــــــــــرفت درمیان آتش جـــــــــــــهل ونفاق ای دریغا جسم وجـــــانم درگرفت آسمان خاموش از ظــــــــلم بشر درمیانش کــــــــهکشانم درگرفت کوچ بربستم روم زین ملک دون ...

Read More »

سروده ای از سید ظاهر موسوی : بازهم کاشانه ام ویران شود

تابکی * بازهم کاشانه ام ویران شود بازهم میدان خون خواران شود تابکی دست اجانب در حریم خادم این مملکت زندان شود تابکی طفل گرسنه بی پناه بازهم محتاج نامردان شود تابکی تبعیض باشد در وطن کی رسد این جاهلان ...

Read More »