Home / Literature / مهدی اخوان ثالث / سروده ای از مهدی اخوان ثالث : چاوشی

سروده ای از مهدی اخوان ثالث : چاوشی

مهدی اخوان ثالث-4

چاوشی

.

به‌سان رهنوردانی كه در افسانه‌ها گويند،
گرفته كولبارِ زادِ ره بر دوش،
فشرده چوبدست خيزران در مشت،
گهی پرگوی و گه خاموش،
در آن مهگون فضای خلوت افسانگيشان راه می پويند، ما هم راه خود را می كنيم آغاز.
سه ره پيداست…
نوشته بر سر هريك به سنگ اندر،
حديثی كه‌ش نمی خوانی بر آن ديگر.
نخستين: راه نوش و راحت و شادی.
به ننگ آغشته، اما رو به شهر و باغ و آبادی.
دو ديگر: راهِ نيمش ننگ، نيمش نام،
اگر سر بر كنی غوغا، وگر سر دركشی آرام.
سه ديگر: راه بی برگشت، بی فرجام.
من اينجا بس دلم تنگ است.
و هر سازی كه می بينم بدآهنگ است.
بيا ره توشه برداريم،
قدم در راه بی برگشت بگذاريم؛
ببينيم آسمانِ «هر كجا» آيا همين رنگ است؟
تو دانی كاين سفر هرگز به‌سوی آسمانها نيست.
سوی بهرام، اين جاويدِ خون‌آشام،
سوی ناهيد، اين بدبيوه گرگِ قحبة بی غم،
كه می زد جام شومش را به جام حافظ و خيام؛
و می رقصيد دست‌افشان و پاكوبان به‌سان دختر كولی،
و اكنون می زند با ساغر مك‌نيس يا نيما
و فردا نيز خواهد زد به جام هركه بعد از ما؛
سوی اينها و آنها نيست.
به سوی پهندشتِ بي‌خداوندی ست،
كه با هر جنبش نبضم
هزاران اخترش پژمرده و پرپر به خاك افتند.
بهل كاين آسمان پاك،
چراگاه كسانی چون مسيح و ديگران باشد:
كه زشتانی چو من هرگز ندانند و ندانستند كآن خوبان
پدرْشان كيست؟
و يا سود و ثمرْشان چيست؟
بيا ره توشه برداريم.
قدم در راه بی برگشت بگذاريم.
به‌سوی سرزمينهايی كه ديدارش،
به‌سان شعله‌ی آتش،
دواند در رگم خونِ نشيطِ زنده‌ی بيدار.
نه اين خونی كه دارم؛ پير و سرد و تيره و بيمار.
چو كرم نيمه‌جانی بی سر و بی دم
كه از دهليزِ نقب‌آسای زهراندود رگهايم
كشاند خويشتن را، همچو مستان دست بر ديوار،
به سوی قلب من، اين غرفة با پرده‌های تار.
و می پرسد صدايش ناله‌ای بی نور:
– «كسی اينجاست؟
هلا! من با شمايم، های! . . . می پرسم كسی اينجاست؟
كسی اينجا پيام آورد؟
نگاهی، يا كه لبخندی؟
فشارِ گرم دستِ دوست‌مانندی؟»
و می بيند صدايی نيست، نور آشنايی نيست، حتی از نگاه مرده‌ای هم ردپايی نيست.
صدايی نيست الاّ پت پتِ رنجور شمعی در جوار مرگ.
ملول و با سحر نزديك و دستش گرم كار مرگ،
وز آن‌سو می رود بيرون، به‌سوی غرفه‌ای ديگر،
به امّيدی كه نوشد از هوای تازه‌ی آزاد،
ولی آنجا حديث بنگ و افيون است – از اعطای درويشی كه می خواند:
«جهان پير است و بی بنياد، ازين فرهادكش فرياد…»
وز آنجا می رود بيرون، به‌سوی جمله ساحل‌ها.
پس از گشتی كسالت‌بار،
بدان‌سان – باز می پرسد – سر اندر غرفه‌ی با پرده‌های تار:
– «كسی اينجاست؟»
و می بيند همان شمع و همان نجواست.
كه می گويد بمان اينجا؟
كه پرسی همچو آن پير به‌دردآلوده‌ی مهجور:
خدايا «به كجای اين شب تيره بياويزم قبای ژنده‌ی خود را؟»
بيا ره توشه برداريم.
قدم در راه بی برگشت بگذاريم.
كجا؟ هرجا كه پيش آيد.
بدانجايی كه می گويند خورشيدِ غروب ما،
زند بر پرده‌ی شبگيرشان تصوير.
بدان دستش گرفته رايتی زربفت و گويد: زود.
وزين دستش فتاده مشعلی خاموش و نالد: دير.
كجا؟ هرجا كه پيش آيد.
به آنجايی كه می گويند
چو گل روييده شهری روشن از دريای تردامان،
و در آن چشمه‌هايی هست،
كه دايم رويد و رويد گل و برگ بلورين‌بال شعر از آن.
و می نوشد از آن مردی كه می گويد:
«چرا بر خويشتن هموار بايد كرد رنج آبياری كردن باغی
كزآن گل كاغذين رويد؟»
به آنجايی كه می گويند روزی دختری بوده‌ست
كه مرگش نيز (چون مرگ تاراس بولبا
نه چون مرگ من و تو) مرگ پاك ديگری بوده‌ست،
كجا؟ هرجا كه اينجا نيست.
من اينجا از نوازش نيز چون آزار ترسانم.
ز سيلی زن، ز سيلی خور،
وزين تصويرِ بر ديوار ترسانم.
درين تصوير،
عُمر باسوط بی رحم خشايرشا،
زند ديوانه‌وار، امّا نه بر دريا؛
به گرده‌ی من، به رگهای فسرده‌ی من،
به زنده‌ی تو، به مرده‌ی من.
بيا تا راه بسپاريم.
به‌سوی سبزه‌زارانی كه نه كس كِشته نِدْروده
به‌سوی سرزمينهايی كه در آن هرچه بينی بكر و دوشيزه‌ست
و نقش رنگ و رويش هم بدين‌سان از ازل بوده،
كه چونين پاك و پاكيزه‌ست.
به سوی آفتاب شاد صحرايی،
كه نگذارد تهی از خون گرم خويشتن جايی.
و ما بر بيكران سبز و مخمل‌گونة دريا،
می اندازيم زورقهای خود را چون كُلِ بادام.
و مرغان سپيدِ بادبانها را می آموزيم،
كه باد شرطه را آغوش بگشايند،
و می رانيم گاهی تند، گاه آرام.
بيا ای خسته‌خاطر دوست! ای مانند من دلكنده و غمگين!
من اينجا بس دلم تنگ است.
بيا ره توشه برداريم،
قدم در راه بی فرجام بگذاريم . . .

مهدی اخوان ثالث

مهدی اخوان ثالث

 

Telegram Channel

About Mohammad Daeizadeh

  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com
  • لطفا نظرات خود را به صورت فارسی بنویسید در صورت تایپ بصورت فینگلیش نظر شما پاک خواهد شد

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.