Home / کتاب های مقدس - Holy Books / قرآن - Quran / متن و ترجمه فارسی سوره های قرآن / قرآن کریم : سوره مجادله با معنی فارسی

قرآن کریم : سوره مجادله با معنی فارسی

8_________

قرآن کریم

قرآن رساترین بیان است و از نظر موسیقی و وزن لفظی، در لغات و جملاتش نشانه ‏های وحیانی ربانی مشهود است . وزنش نه وزن شعر است نه نثر، بلکه هر دو و برتر از هر دو است ، در حدّی که در توان غیر خدا نیست ، وزن و لفظ آن به گونه‏ ای تناسب و انسجام با معنا دارد که گوئی معناهایش در آن تجسم یافته است.

انشاالله اگر خداوند توفیق دهد ، به یاری خداوند متعال و کمک شما دوستان گرانقدر بتدریج سوره های قرآن را با معنی فارسی آن و در خدمت شما بزرگواران مرور می کنیم تا حداقل با معانی سوره ها آشنا شویم . تا شاید در فرصتی بهتر ازتفاسیر قرآن که بزرگان دین زحمت  کشیده و به انجام رسانیده اند هم استفاده نماییم .

 بسم الله الرحمن الرحیم :

سورة المجادلة

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِی تُجَادِلُکَ فِی زَوْجِهَا وَتَشْتَکِی إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ یَسْمَعُ تَحَاوُرَکُمَا إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ بَصِیرٌ ﴿١﴾

الَّذِینَ یُظَاهِرُونَ مِنْکُمْ مِنْ نِسَائِهِمْ مَا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلا اللائِی وَلَدْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَیَقُولُونَ مُنْکَرًا مِنَ الْقَوْلِ وَزُورًا وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ ﴿٢﴾

وَالَّذِینَ یُظَاهِرُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ ثُمَّ یَعُودُونَ لِمَا قَالُوا فَتَحْرِیرُ رَقَبَةٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ یَتَمَاسَّا ذَلِکُمْ تُوعَظُونَ بِهِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ ﴿٣﴾

فَمَنْ لَمْ یَجِدْ فَصِیَامُ شَهْرَیْنِ مُتَتَابِعَیْنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ یَتَمَاسَّا فَمَنْ لَمْ یَسْتَطِعْ فَإِطْعَامُ سِتِّینَ مِسْکِینًا ذَلِکَ لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتِلْکَ حُدُودُ اللَّهِ وَلِلْکَافِرِینَ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿٤﴾

إِنَّ الَّذِینَ یُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ کُبِتُوا کَمَا کُبِتَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَقَدْ أَنْزَلْنَا آیَاتٍ بَیِّنَاتٍ وَلِلْکَافِرِینَ عَذَابٌ مُهِینٌ ﴿٥﴾

یَوْمَ یَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِیعًا فَیُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا أَحْصَاهُ اللَّهُ وَنَسُوهُ وَاللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ ﴿٦﴾

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأرْضِ مَا یَکُونُ مِنْ نَجْوَى ثَلاثَةٍ إِلا هُوَ رَابِعُهُمْ وَلا خَمْسَةٍ إِلا هُوَ سَادِسُهُمْ وَلا أَدْنَى مِنْ ذَلِکَ وَلا أَکْثَرَ إِلا هُوَ مَعَهُمْ أَیْنَ مَا کَانُوا ثُمَّ یُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا یَوْمَ الْقِیَامَةِ إِنَّ اللَّهَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿٧﴾

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ نُهُوا عَنِ النَّجْوَى ثُمَّ یَعُودُونَ لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَیَتَنَاجَوْنَ بِالإثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِیَةِ الرَّسُولِ وَإِذَا جَاءُوکَ حَیَّوْکَ بِمَا لَمْ یُحَیِّکَ بِهِ اللَّهُ وَیَقُولُونَ فِی أَنْفُسِهِمْ لَوْلا یُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِمَا نَقُولُ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ یَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمَصِیرُ ﴿٨﴾

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا تَنَاجَیْتُمْ فَلا تَتَنَاجَوْا بِالإثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِیَةِ الرَّسُولِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِی إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٩﴾

إِنَّمَا النَّجْوَى مِنَ الشَّیْطَانِ لِیَحْزُنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَلَیْسَ بِضَارِّهِمْ شَیْئًا إِلا بِإِذْنِ اللَّهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ﴿١٠﴾

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا قِیلَ لَکُمْ تَفَسَّحُوا فِی الْمَجَالِسِ فَافْسَحُوا یَفْسَحِ اللَّهُ لَکُمْ وَإِذَا قِیلَ انْشُزُوا فَانْشُزُوا یَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَالَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ ﴿١١﴾

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا نَاجَیْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْوَاکُمْ صَدَقَةً ذَلِکَ خَیْرٌ لَکُمْ وَأَطْهَرُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ ﴿١٢﴾

أَأَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْوَاکُمْ صَدَقَاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَتَابَ اللَّهُ عَلَیْکُمْ فَأَقِیمُوا الصَّلاةَ وَآتُوا الزَّکَاةَ وَأَطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَاللَّهُ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿١٣﴾

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ تَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مَا هُمْ مِنْکُمْ وَلا مِنْهُمْ وَیَحْلِفُونَ عَلَى الْکَذِبِ وَهُمْ یَعْلَمُونَ ﴿١٤﴾

أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِیدًا إِنَّهُمْ سَاءَ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿١٥﴾

اتَّخَذُوا أَیْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ فَلَهُمْ عَذَابٌ مُهِینٌ ﴿١٦﴾

لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَیْئًا أُولَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ ﴿١٧﴾

یَوْمَ یَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِیعًا فَیَحْلِفُونَ لَهُ کَمَا یَحْلِفُونَ لَکُمْ وَیَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلَى شَیْءٍ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْکَاذِبُونَ ﴿١٨﴾

اسْتَحْوَذَ عَلَیْهِمُ الشَّیْطَانُ فَأَنْسَاهُمْ ذِکْرَ اللَّهِ أُولَئِکَ حِزْبُ الشَّیْطَانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّیْطَانِ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿١٩﴾

إِنَّ الَّذِینَ یُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَئِکَ فِی الأذَلِّینَ ﴿٢٠﴾

کَتَبَ اللَّهُ لأغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِی إِنَّ اللَّهَ قَوِیٌّ عَزِیزٌ ﴿٢١﴾

لا تَجِدُ قَوْمًا یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ یُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ کَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِیرَتَهُمْ أُولَئِکَ کَتَبَ فِی قُلُوبِهِمُ الإیمَانَ وَأَیَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَیُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِکَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿٢٢﴾

 

********************************

سوره مجادله

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

خدا سخن آن زن را که درباره شوهرش با تو به مجادله برخاسته و شکوه او به خدا می برد محققا شنيد و گفتگوهای شما را نيز خدا می شنود که خدا البته شنوا و بيناست. (اوس بن صامت با زن خود خوله بنت ثعلبه ظهار کرد يعنی گفت: «تو بر من چون مادری». و اين کار در حکم طلاق و حرمت آور بود. زن نزد رسول آمد و حکم پرسيد. رسول حکم به حرمت فرمود. زن باز مجادله کرد و آخر گفت: من به خدا شکوه می کنم از تنهايی و غربت خود. و آيه بعد راجع به حکم ظهار نازل شد و بر اين فعل حرام کفاره معين گرديد). ( 1 )

کسانی از شما که با زنان خود ظهار کنند آنها مادر حقيقی شوهران نخواهند شد بلکه مادر ايشان جز آن که آنها را زاييده نيست و اين مردم سخنی ناپسند و باطل می گويند، و خدا را عفو و بخشش بسيار است. ( 2 )

و آنان که با زنان خود ظهار کنند آنگاه از گفته خود برگردند، پيش از تماس و مجامعت بايد برده‌ای آزاد کنند. به اين عمل پند و موعظه می شويد (تا ديگر به اين کار حرام اقدام نکنيد) و خدا به تمام کردار شما آگاه است. ( 3 )

و هر که برده نيابد باز بايد پيش از جماع دو ماه پی در پی روزه بگيرد، و باز اگر نتواند بايد شصت مسکين را طعام دهد. اين برای آن است که شما به خدا و رسول او ايمان آريد. و اين احکام حدود الهی است و کافران را عذاب دردناک دوزخ مهياست. ( 4 )

آنان که با خدا و رسول او سخت مخالفت می کنند آنها هم مانند کافران پيش ذليل خواهند شد. و ما آيات روشن بيان نازل کرديم، و کافران را عذاب ذلت و خواری مهياست. ( 5 )

در روزی که خدا جميع خلايق را برانگيزد تا آنها را به اعمالشان که او تمام را به شماره ضبط فرموده و آنها فراموش کرده‌اند آگاه سازد، و خدا بر همه موجودات عالم گواه است. ( 6 )

آيا نديدی که آنچه در آسمانها و زمين است خدا بر آن آگاه است؟ هيچ رازی سه کس با هم نگويند جز آنکه خدا چهارم آنها و نه پنج کس جز آنکه خدا ششم آنها و نه کمتر از آن و نه بيشتر جز آنکه هر کجا باشند او با آنهاست سپس روز قيامت همه را به اعمالشان آگاه خواهد ساخت که خدا به کليه امور عالم داناست. ( 7 )

آيا آنان را که از نجوا و راز گفتن با هم ممنوع شدند نديدی که باز هم با يکديگر بر بزهکاری و دشمنی و مخالفت رسول راز گفتن از سرگرفتند؟ و هر گاه حضور تو آيند تو را سلام و تحيّتی گويند که خدا نفرموده است و پيش خود می گويند: چرا خدا بر اين سلام (تمسخر آميزی) که به او می کنيم ما را عذاب نمی کند؟! عذاب دوزخ آنها را کفايت است که در آنجا که بسيار بد منزلگاهی است پيوسته معذب خواهند شد. ( 8 )

ای کسانی که ايمان آورده‌ايد، شما هر گاه با هم، سخنی به راز گوييد هرگز بر بزهکاری و دشمنی و مخالفت رسول نگوييد بلکه بر نيکويی و تقوا راز به ميان آريد و از خدا که به سوی او محشور خواهيد شد بترسيد و پرهيزکار شويد. ( 9 )

هميشه نجوا و راز گفتن از شيطان است که میخواهد مؤمنان را دلتنگ و پريشان خاطر کند در صورتی که هيچ زيان به آنها نمی رساند جز آنکه امر خدا باشد، و مؤمنان بايد هميشه بر خدا توکل کنند. ( 10 )

ای اهل ايمان، هرگاه شما را گفتند که در مجالس خود جای را فراخ داريد، جای باز کنيد تا خدا بر توسعه شما بيفزايد و هرگاه گفتند که از جای خود برخيزيد، برخيزيد، تا خدا مقام اهل ايمان و دانشمندان شما را رفيع گرداند، و خدا به هر چه کنيد به همه آگاه است. ( 11 )

ای اهل ايمان، هر گاه بخواهيد که با رسول سخن سرّی گوييد پيش از اين کار بايد مبلغی صدقه دهيد که اين صدقه برای شما بهتر و پاکيزه‌تر است و اگر چيزی (برای صدقه) نيابيد در اين صورت خدا بسيار آمرزنده و مهربان است. ( 12 )

آيا از اينکه پيش از راز گفتن با رسول صدقه دهيد ترسيديد؟ پس حال که اداء صدقه نکرديد و خدا هم شما را بخشيد اينک نماز به پا داريد و زکات بدهيد و خدا و رسول او را اطاعت کنيد، و خدا به هر چه کنيد آگاه است. ( 13 )

آيا آن مردمی را نديدی که با قومی که خدا بر آنها غضب کرده است دوستی کردند؟ آنها به حقيقت نه از شما مسلمين و نه از فرقه يهودند و به دروغ قسم ياد می کنند در صورتی که خود می دانند. ( 14 )

خدا بر آنها عذابی سخت مهيا کرده، زيرا بسيار زشت کردارند. ( 15 )

آن مردم منافق سوگند و قسمهای خود را سپر قرار دادند پس (خلق را) از راه خدا بازداشتند، پس بر آنها کيفر عذاب ذلت و خواری خواهد بود. ( 16 )

و هرگز مال و فرزندان، آنان را از خدا ابدا نرهاند، آنها اهل آتش دوزخند و در آن هميشه معذبند. ( 17 )

روزی که خدا همه آنها را برانگيزد پس چنان که برای شما قسم ياد می کنند برای خدا هم به دروغ سوگند می خورند و می پندارند که اثری بر آنها خواهد داشت. الا (ای اهل ايمان) بدانيد که آنها بسيار مردم دروغگويی هستند. ( 18 )

شيطان بر  آنها سخت احاطه کرده که فکر و ذکر خدا را به کلی از يادشان برده، آنان حزب شيطانند، الا (ای اهل ايمان) بدانيد که حزب شيطان به حقيقت زيانکاران عالمند. ( 19 )

آنان که با خدا و رسول او عناد و مخالفت می کنند آنها در ميان (خلق) خوار و ذليل‌ترين مردمند. ( 20 )

خدا (در لوح محفوظ) نگاشته و حتم گردانيده که البته من و رسولانم غالب شويم، که خدا بسيار قوی و مقتدر است. ( 21 )

هرگز مردمی را که ايمان به خدا و روز قيامت آورده‌اند چنين نخواهی يافت که دوستی با دشمنان خدا و رسول او کنند هر چند آن دشمنان پدران يا فرزندان يا برادران يا خويشان آنها باشند. اين مردم پايدارند که خدا بر دلهاشان (نور) ايمان نگاشته و به روح خود آنها را مؤيد و منصور گردانيده و آنها را به بهشتی داخل کند که نهرها زير درختانش جاری است و جاودان در آنجا متنعمند، خدا از آنها خشنود و آنها هم از خدا خشنودند، اينان به حقيقت حزب خدا هستند، الا (ای اهل ايمان) بدانيد که حزب خدا رستگاران عالمند. ( 22 )

About Mohammad Daeizadeh

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*