قرآن کریم : سوره زخرف با معنی فارسی

8_________

قرآن کریم

قرآن رساترین بیان است و از نظر موسیقی و وزن لفظی، در لغات و جملاتش نشانه ‏های وحیانی ربانی مشهود است . وزنش نه وزن شعر است نه نثر، بلکه هر دو و برتر از هر دو است ، در حدّی که در توان غیر خدا نیست ، وزن و لفظ آن به گونه‏ ای تناسب و انسجام با معنا دارد که گوئی معناهایش در آن تجسم یافته است.

انشاالله اگر خداوند توفیق دهد ، به یاری خداوند متعال و کمک شما دوستان گرانقدر بتدریج سوره های قرآن را با معنی فارسی آن و در خدمت شما بزرگواران مرور می کنیم تا حداقل با معانی سوره ها آشنا شویم . تا شاید در فرصتی بهتر ازتفاسیر قرآن که بزرگان دین زحمت  کشیده و به انجام رسانیده اند هم استفاده نماییم .

 بسم الله الرحمن الرحیم :

سورة الزخرف

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
حم ﴿١﴾

وَالْکِتَابِ الْمُبِینِ ﴿٢﴾

إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٣﴾

وَإِنَّهُ فِی أُمِّ الْکِتَابِ لَدَیْنَا لَعَلِیٌّ حَکِیمٌ ﴿٤﴾

أَفَنَضْرِبُ عَنْکُمُ الذِّکْرَ صَفْحًا أَنْ کُنْتُمْ قَوْمًا مُسْرِفِینَ ﴿٥﴾

وَکَمْ أَرْسَلْنَا مِنْ نَبِیٍّ فِی الأوَّلِینَ ﴿٦﴾

وَمَا یَأْتِیهِمْ مِنْ نَبِیٍّ إِلا کَانُوا بِهِ یَسْتَهْزِئُونَ ﴿٧﴾

فَأَهْلَکْنَا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَمَضَى مَثَلُ الأوَّلِینَ ﴿٨﴾

وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ لَیَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِیزُ الْعَلِیمُ ﴿٩﴾

الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ الأرْضَ مَهْدًا وَجَعَلَ لَکُمْ فِیهَا سُبُلا لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٠﴾

وَالَّذِی نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَنْشَرْنَا بِهِ بَلْدَةً مَیْتًا کَذَلِکَ تُخْرَجُونَ ﴿١١﴾

وَالَّذِی خَلَقَ الأزْوَاجَ کُلَّهَا وَجَعَلَ لَکُمْ مِنَ الْفُلْکِ وَالأنْعَامِ مَا تَرْکَبُونَ ﴿١٢﴾

لِتَسْتَوُوا عَلَى ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْکُرُوا نِعْمَةَ رَبِّکُمْ إِذَا اسْتَوَیْتُمْ عَلَیْهِ وَتَقُولُوا سُبْحَانَ الَّذِی سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا کُنَّا لَهُ مُقْرِنِینَ ﴿١٣﴾

وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ ﴿١٤﴾

وَجَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبَادِهِ جُزْءًا إِنَّ الإنْسَانَ لَکَفُورٌ مُبِینٌ ﴿١٥﴾

أَمِ اتَّخَذَ مِمَّا یَخْلُقُ بَنَاتٍ وَأَصْفَاکُمْ بِالْبَنِینَ ﴿١٦﴾

وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَنِ مَثَلا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ کَظِیمٌ ﴿١٧﴾

أَوَمَنْ یُنَشَّأُ فِی الْحِلْیَةِ وَهُوَ فِی الْخِصَامِ غَیْرُ مُبِینٍ ﴿١٨﴾

وَجَعَلُوا الْمَلائِکَةَ الَّذِینَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَنِ إِنَاثًا أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُکْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَیُسْأَلُونَ ﴿١٩﴾

وَقَالُوا لَوْ شَاءَ الرَّحْمَنُ مَا عَبَدْنَاهُمْ مَا لَهُمْ بِذَلِکَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلا یَخْرُصُونَ ﴿٢٠﴾

أَمْ آتَیْنَاهُمْ کِتَابًا مِنْ قَبْلِهِ فَهُمْ بِهِ مُسْتَمْسِکُونَ ﴿٢١﴾

بَلْ قَالُوا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُهْتَدُونَ ﴿٢٢﴾

وَکَذَلِکَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِکَ فِی قَرْیَةٍ مِنْ نَذِیرٍ إِلا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ ﴿٢٣﴾

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُکُمْ بِأَهْدَى مِمَّا وَجَدْتُمْ عَلَیْهِ آبَاءَکُمْ قَالُوا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ کَافِرُونَ ﴿٢٤﴾

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ کَیْفَ کَانَ عَاقِبَةُ الْمُکَذِّبِینَ ﴿٢٥﴾

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ لأبِیهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِی بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ ﴿٢٦﴾

إِلا الَّذِی فَطَرَنِی فَإِنَّهُ سَیَهْدِینِ ﴿٢٧﴾

وَجَعَلَهَا کَلِمَةً بَاقِیَةً فِی عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ ﴿٢٨﴾

بَلْ مَتَّعْتُ هَؤُلاءِ وَآبَاءَهُمْ حَتَّى جَاءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُولٌ مُبِینٌ ﴿٢٩﴾

وَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ وَإِنَّا بِهِ کَافِرُونَ ﴿٣٠﴾

وَقَالُوا لَوْلا نُزِّلَ هَذَا الْقُرْآنُ عَلَى رَجُلٍ مِنَ الْقَرْیَتَیْنِ عَظِیمٍ ﴿٣١﴾

أَهُمْ یَقْسِمُونَ رَحْمَةَ رَبِّکَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَیْنَهُمْ مَعِیشَتَهُمْ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِیَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِیًّا وَرَحْمَةُ رَبِّکَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ ﴿٣٢﴾

وَلَوْلا أَنْ یَکُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَجَعَلْنَا لِمَنْ یَکْفُرُ بِالرَّحْمَنِ لِبُیُوتِهِمْ سُقُفًا مِنْ فَضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَیْهَا یَظْهَرُونَ ﴿٣٣﴾

وَلِبُیُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَیْهَا یَتَّکِئُونَ ﴿٣٤﴾

وَزُخْرُفًا وَإِنْ کُلُّ ذَلِکَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَالآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّکَ لِلْمُتَّقِینَ ﴿٣٥﴾

وَمَنْ یَعْشُ عَنْ ذِکْرِ الرَّحْمَنِ نُقَیِّضْ لَهُ شَیْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِینٌ ﴿٣٦﴾

وَإِنَّهُمْ لَیَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِیلِ وَیَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ ﴿٣٧﴾

حَتَّى إِذَا جَاءَنَا قَالَ یَا لَیْتَ بَیْنِی وَبَیْنَکَ بُعْدَ الْمَشْرِقَیْنِ فَبِئْسَ الْقَرِینُ ﴿٣٨﴾

وَلَنْ یَنْفَعَکُمُ الْیَوْمَ إِذْ ظَلَمْتُمْ أَنَّکُمْ فِی الْعَذَابِ مُشْتَرِکُونَ ﴿٣٩﴾

أَفَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِی الْعُمْیَ وَمَنْ کَانَ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ ﴿٤٠﴾

فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِکَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ ﴿٤١﴾

أَوْ نُرِیَنَّکَ الَّذِی وَعَدْنَاهُمْ فَإِنَّا عَلَیْهِمْ مُقْتَدِرُونَ ﴿٤٢﴾

فَاسْتَمْسِکْ بِالَّذِی أُوحِیَ إِلَیْکَ إِنَّکَ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ ﴿٤٣﴾

وَإِنَّهُ لَذِکْرٌ لَکَ وَلِقَوْمِکَ وَسَوْفَ تُسْأَلُونَ ﴿٤٤﴾

وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رُسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِنْ دُونِ الرَّحْمَنِ آلِهَةً یُعْبَدُونَ ﴿٤٥﴾

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآیَاتِنَا إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَقَالَ إِنِّی رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿٤٦﴾

فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِآیَاتِنَا إِذَا هُمْ مِنْهَا یَضْحَکُونَ ﴿٤٧﴾

وَمَا نُرِیهِمْ مِنْ آیَةٍ إِلا هِیَ أَکْبَرُ مِنْ أُخْتِهَا وَأَخَذْنَاهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ ﴿٤٨﴾

وَقَالُوا یَا أَیُّهَا السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّکَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَکَ إِنَّنَا لَمُهْتَدُونَ ﴿٤٩﴾

فَلَمَّا کَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِذَا هُمْ یَنْکُثُونَ ﴿٥٠﴾

وَنَادَى فِرْعَوْنُ فِی قَوْمِهِ قَالَ یَا قَوْمِ أَلَیْسَ لِی مُلْکُ مِصْرَ وَهَذِهِ الأنْهَارُ تَجْرِی مِنْ تَحْتِی أَفَلا تُبْصِرُونَ ﴿٥١﴾

أَمْ أَنَا خَیْرٌ مِنْ هَذَا الَّذِی هُوَ مَهِینٌ وَلا یَکَادُ یُبِینُ ﴿٥٢﴾

فَلَوْلا أُلْقِیَ عَلَیْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلائِکَةُ مُقْتَرِنِینَ ﴿٥٣﴾

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ إِنَّهُمْ کَانُوا قَوْمًا فَاسِقِینَ ﴿٥٤﴾

فَلَمَّا آسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِینَ ﴿٥٥﴾

فَجَعَلْنَاهُمْ سَلَفًا وَمَثَلا لِلآخِرِینَ ﴿٥٦﴾

وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْیَمَ مَثَلا إِذَا قَوْمُکَ مِنْهُ یَصِدُّونَ ﴿٥٧﴾

وَقَالُوا أَآلِهَتُنَا خَیْرٌ أَمْ هُوَ مَا ضَرَبُوهُ لَکَ إِلا جَدَلا بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ ﴿٥٨﴾

إِنْ هُوَ إِلا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَیْهِ وَجَعَلْنَاهُ مَثَلا لِبَنِی إِسْرَائِیلَ ﴿٥٩﴾

وَلَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَا مِنْکُمْ مَلائِکَةً فِی الأرْضِ یَخْلُفُونَ ﴿٦٠﴾

وَإِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَةِ فَلا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُونِ هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِیمٌ ﴿٦١﴾

وَلا یَصُدَّنَّکُمُ الشَّیْطَانُ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِینٌ ﴿٦٢﴾

وَلَمَّا جَاءَ عِیسَى بِالْبَیِّنَاتِ قَالَ قَدْ جِئْتُکُمْ بِالْحِکْمَةِ وَلأبَیِّنَ لَکُمْ بَعْضَ الَّذِی تَخْتَلِفُونَ فِیهِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِیعُونِ ﴿٦٣﴾

إِنَّ اللَّهَ هُوَ رَبِّی وَرَبُّکُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِیمٌ ﴿٦٤﴾

فَاخْتَلَفَ الأحْزَابُ مِنْ بَیْنِهِمْ فَوَیْلٌ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْ عَذَابِ یَوْمٍ أَلِیمٍ ﴿٦٥﴾

هَلْ یَنْظُرُونَ إِلا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِیَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لا یَشْعُرُونَ ﴿٦٦﴾

الأخِلاءُ یَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلا الْمُتَّقِینَ ﴿٦٧﴾

یَا عِبَادِ لا خَوْفٌ عَلَیْکُمُ الْیَوْمَ وَلا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ ﴿٦٨﴾

الَّذِینَ آمَنُوا بِآیَاتِنَا وَکَانُوا مُسْلِمِینَ ﴿٦٩﴾

ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَأَزْوَاجُکُمْ تُحْبَرُونَ ﴿٧٠﴾

یُطَافُ عَلَیْهِمْ بِصِحَافٍ مِنْ ذَهَبٍ وَأَکْوَابٍ وَفِیهَا مَا تَشْتَهِیهِ الأنْفُسُ وَتَلَذُّ الأعْیُنُ وَأَنْتُمْ فِیهَا خَالِدُونَ ﴿٧١﴾

وَتِلْکَ الْجَنَّةُ الَّتِی أُورِثْتُمُوهَا بِمَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٧٢﴾

لَکُمْ فِیهَا فَاکِهَةٌ کَثِیرَةٌ مِنْهَا تَأْکُلُونَ ﴿٧٣﴾

إِنَّ الْمُجْرِمِینَ فِی عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ ﴿٧٤﴾

لا یُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِیهِ مُبْلِسُونَ ﴿٧٥﴾

وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَکِنْ کَانُوا هُمُ الظَّالِمِینَ ﴿٧٦﴾

وَنَادَوْا یَا مَالِکُ لِیَقْضِ عَلَیْنَا رَبُّکَ قَالَ إِنَّکُمْ مَاکِثُونَ ﴿٧٧﴾

لَقَدْ جِئْنَاکُمْ بِالْحَقِّ وَلَکِنَّ أَکْثَرَکُمْ لِلْحَقِّ کَارِهُونَ ﴿٧٨﴾

أَمْ أَبْرَمُوا أَمْرًا فَإِنَّا مُبْرِمُونَ ﴿٧٩﴾

أَمْ یَحْسَبُونَ أَنَّا لا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ بَلَى وَرُسُلُنَا لَدَیْهِمْ یَکْتُبُونَ ﴿٨٠﴾

قُلْ إِنْ کَانَ لِلرَّحْمَنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعَابِدِینَ ﴿٨١﴾

سُبْحَانَ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا یَصِفُونَ ﴿٨٢﴾

فَذَرْهُمْ یَخُوضُوا وَیَلْعَبُوا حَتَّى یُلاقُوا یَوْمَهُمُ الَّذِی یُوعَدُونَ ﴿٨٣﴾

وَهُوَ الَّذِی فِی السَّمَاءِ إِلَهٌ وَفِی الأرْضِ إِلَهٌ وَهُوَ الْحَکِیمُ الْعَلِیمُ ﴿٨٤﴾

وَتَبَارَکَ الَّذِی لَهُ مُلْکُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا وَعِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٨٥﴾

وَلا یَمْلِکُ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ یَعْلَمُونَ ﴿٨٦﴾

وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى یُؤْفَکُونَ ﴿٨٧﴾

وَقِیلِهِ یَا رَبِّ إِنَّ هَؤُلاءِ قَوْمٌ لا یُؤْمِنُونَ ﴿٨٨﴾

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلامٌ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ ﴿٨٩﴾

 

******************************

 

بسم الله الرحمن الرحیم

سوره زخرف

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

حم ( 1 )

قسم به اين کتاب روشن بيان . ( 2 )

که ما آن را قرآنی به لسان عربی مقرر داشتيم تا مگر شما عقل و فکرت کار بنديد . ( 3 )

و همانا اين کتاب نزد ما در لوح محفوظ که اصل مخزن کتب آسمانی است بسی بلند پايه و محکم اساس است . ( 4 )

آيا ما از متذکر ساختن شما چون بر خويش ستم می کنيد صرف نظر کنيم؟ (5)

و چقدر پيمبرانی در اقوام پيشين فرستاديم. ( 6 )

و بر مردم هيچ رسولی نمی آمد جز آنکه او را به مسخره می گرفتند. ( 7 )

ما هم قوی ترين سرکشانشان را هلاک کرديم و شرح حال پيشينيان گذشت. ( 8 )

و اگر از اين کافران بپرسی که آسمانها و زمين را که آفريده؟ البته جواب دهند خدای مقتدر دانا آفريده است. ( 9 )

همان خدايی که زمين را مهد آسايش شما بندگان قرار داد و در آن راهها بر شما پديد آورد تا مگر هدايت يابيد. ( 10 )

و آن خدايی که از آسمان آبی به قدر و اندازه نازل کرد و به آن صحرا و ديار مرده خشک را زنده گردانيديم. همين گونه شما هم بيرون آورده می شويد. ( 11 )

و آن خدايی که همه موجودات عالم را جفت آفريد و برای سواری شما بندگان کشتيها و چهار پايان را مقرر فرمود. ( 12 )

تا چون با کمال تسلط بر پشت آنها نشستيد متذکر نعمت خدايتان شويد و گوييد: پاک و منزّه خدايی که اين را مسخر ما گردانيد و گرنه ما هرگز قادر بر آن نبوديم. ( 13 )

و بازگشت ما البته به سوی خدای ما خواهد بود. ( 14 )

و مشرکان براي خدا چيزی را که بنده و مخلوق اوست جزء قرار دادند که انسان بسيار ناسپاس و کفرش آشکار است. ( 15 )

آيا خدا از مخلوقات خود بر خويش دختران را برگزيد و شما را به پسران امتياز داد؟ (16)

و حال آنکه هر کدام از مشرکان را به دختری که به خدا نسبت دادند مژده دهند رويش سياه می شود در حالی که پر از خشم و اندوه است. ( 17 )

آيا کسی که به زيب و زيور پرورده می شود و در خصومت عاجز است . ( 18 )

و فرشتگان را که مخلوق و بندگان خدا هستند دختر می خوانند. آيا در وقت خلقت آنها حاضر بودند؟ البته شهادت شان نوشته شده و بر آن سخت مؤاخذه می شوند. ( 19 )

و مشرکان گويند: اگر خدا می خواست ما آنها را نمی پرستيديم. گفتار آنها نه از روی علم و دانش است بلکه به وهم و پندار باطل خويش می گويند. ( 20 )

يا مگر بر آنها از اين پيش کتابی فرستاديم که به آن کتاب استدلال می کنند؟ ( 21 )

بلکه گفتند: ما پدران خود را به عقايد و آيينی يافتيم و البته ما هم که در پی آنها رويم بر هدايت هستيم. ( 22 )

و همچنين ما هيچ رسولی پيش از تو در هيچ شهر و دياری نفرستاديم جز آنکه اهل ثروت و مال آن ديار به رسولان گفتند که ما پدران خود را بر آيين و عقايدی يافتيم و از آنها البته پيروی خواهيم کرد. ( 23 )

آن رسول ما به آنان گفت: اگر چه من به آيينی بهتر از دين پدرانتان شما را هدايت کنم ؟ آنها پاسـخ دادند ما به آنچه شما را به رسالت آن فرستاده‌اند کافريم. ( 24 )

ما هم از آن مردم انتقام کشيديم، بنگر تا عاقبت حال کافران مکذب به کجا کشيد؟ ( 25 )

وقتی که ابراهيم با پدر و قومش گفت: من از معبودان شما سخت بيزارم. ( 26 )

و جز آن خدايی که مرا آفريده و البته مرا هدايت خواهد کرد نمی پرستم. ( 27 )

و خدا اين خدا پرستی را در همه ذريت او تا قيامت کلمه باقی گردانيد، باشد که رجوع کنند. ( 28 )

بلکه آنان و پدرانشان را بهره‌مند کردم تا آنکه دين حق و رسول مبين بر آنها آمد. ( 29 )

و چون حق به سوی آنها آمد گفتند: اين سحر است و ما به آن ايمان نداريم. ( 30 )

و باز گفتند: چرا اين قرآن بر آن مرد بزرگ قريه مکه و طايف (وليد و حبيب يا عروة بن مسعود) نازل نشد؟ ( 31 )

آيا آنها بايد فضل و رحمت خدای تو را تقسيم کنند؟ در صورتی که ما خود معاش و روزی آنها را در حيات دنيا تقسيم کرده‌ايم و بعضی را بر بعضی به درجاتی برتری داده‌ايم تا بعضی از مردم بعضی ديگر را مسخر خدمت کنند، و رحمت خدا از آنچه جمع می کنند بسی بهتر است. ( 32 )

و اگر نه اين بود که مردم همه يک نوع و يک امتند ما برای آنان که کافر به خدا می شوند سقف خانه‌هاشان را از نقره خام قرار می داديم و نردبامهايی که بر سقف بالا روند. ( 33 )

و نيز بر منزلهاشان درهای بسيار و تختهای زرنگار که بر آن تکيه زنند قرار می داديم. ( 34 )

و عماراتشان به زر و زيور می آراستيم، و اينها همه متاع دنياست و آخرت نزد خدای تو مخصوص اهل تقواست. ( 35 )

و هر که از ياد خدا رخ بتابد شيطانی را بر او برانگيزيم تا يار و همنشين دايم وی باشد. ( 36 )

و آن شياطين هميشه آن مردم از خدا غافل را از راه خدا باز دارند و پندارند که هدايت يافته‌اند. ( 37 )

تا وقتی که به سوی ما باز آيد آن گاه با نهايت حسرت گويد: ای کاش ميان من و تو فاصله‌ای به دوری مشرق و مغرب بود که تو بسيار همنشين و يار بد انديشی بر من بودی. ( 38 )

و هرگز در آن روز به حال شما سودی ندارد، زيرا در دنيا ظلم کرديد، که امروز با شياطين البته در عذاب دوزخ شريک هستيد. ( 39 )

آيا تو اين کران را سخنی توانی آموخت يا اين کوران و آن را که دانسته به گمراهی می رود هدايت توانی کرد؟ ( 40 )

پس اگر ما تو را به جوار خود بريم بعد از تو سخت از آنها انتقام می کشيم. ( 41 )

يا عذابی را که به آنها وعده داديم به تو می نمايانيم که ما همه گونه بر آنها قادريم. ( 42 )

پس به قرآنی که تو را وحی می شود تمسک کن که البته تو به راه راست هستی. ( 43 )

و قرآن برای تو و قومت شرف و نام بلندی است، و البته شما امت را باز می پرسند . ( 44 )

و از رسولانی که پيش از تو فرستاديم باز پرسی که آيا ما جز خدای يکتای مهربان خدايان ديگری را معبود مردم قرار داديم؟ ( 45 )

و ما موسی را با آيات و معجزاتی که به او داديم به سوی فرعون و اشراف قومش فرستاديم، او به آنها گفت: من رسول رب العالمينم. ( 46 )

چون آيات ما را بر آنها آورد آن را مسخره کرده و بر او خنديدند. ( 47 )

و ما هيچ معجز و آيتی به آنان نمی نموديم جز آنکه از آيت ديگر بزرگتر بود و ما هم آنها را به عذاب و بلايا گرفتار کرديم تا مگر باز آيند. ( 48 )

و گفتند: ای ساحر بزرگ، تو از خدای خود چون تعهدی با تو دارد بخواه و ما بدين شرط البته هدايت می شويم. ( 49 )

پس آن گاه که ما عذاب را از آنها برداشتيم باز آنها نقض عهد کردند. (50)

و فرعون در ميان قومش آوازه بلند کرد که ای مردم، آيا کشور با عظمت مصر از من نيست؟ و چنين نهرها از زير قصر من جاری نيست؟ آيا مشاهده نمی کنيد؟ ( 51 )

بلکه من بهترم تا چنين مرد فقير خواری که هيچ منطق و بيان روشنی ندارد؟ ( 52 )

چرا طوق زرين بر دست ندارد يا چرا فرشتگان آسمان همراه او نيامده‌اند. ( 53 )

و قومش را ذليل و زبون داشت تا همه مطيع فرمان وی شدند که آنها مردمی فاسق و نابکار بودند. ( 54 )

پس آن گاه که فرعون و فرعونيان ما را به خشم آوردند ما هم از آنان انتقام کشيديم و همه را غرق نموديم. ( 55 )

و هلاک آن قوم را مايه عبرت آيندگان قرار داديم. ( 56 )

و چون به عيسی فرزند مريم مثلی زده شد قوم تو از آن به فرياد آمدند . ( 57 )

و مشرکان به اعتراض گفتند: آيا خدايان ما بهترند يا او ، و اين سخن را با تو جز به جدل و انکار نگفتند، که آنها قومی حريف جدل و خصومتند. ( 58 )

عيسی نبود جز بنده خاصی که ما او را به نعمت برگزيديم و بر بنی اسرائيل مثل قرار داديم. ( 59 )

و اگر ما بخواهيم، به جای شما آدميان فرشتگان را در زمين جانشين می گردانيم. ( 60 )

و عيسی علم و نشانه ساعت قيامت است ، زنهار در آن ساعت شک و ريب روا مداريد و مرا پيروی کنيد که راه راست همين است. ( 61 )

و مبادا شيطان شما را بازگرداند، که دشمنی او شما را آشکار است. ( 62 )

و چون عيسی با ادله و معجزات آمد گفت: من آمده‌ام با حکمت و برهان و تا بعض احکامی که در آن اختلاف می کنيد بيان سازم، پس خدا ترس و پرهيزکار شويد و مرا اطاعت کنيد. ( 63 )

همانا خدای يکتا پروردگار من و شماست، تنها پرستش او کنيد که اين راه راست است.(64)

باز فرق يهود و نصارا بين خود اختلاف انداختند، پس وای بر ستمکاران عالم از عذاب دردناک روز قيامت. ( 65 )

آيا به جز ساعت قيامت را انتظار می کشند که ناگاه بر آنها فرا می رسد و آنها غافل و بی خبر اند؟ ( 66 )

در آن روز دوستان همه با يکديگر دشمنند به جز متقيان. ( 67 )

الا ای بندگان من، امروز شما را هيچ ترس و حزنی نخواهد بود. ( 68 )

آنان که به آيات ما ايمان آوردند و تسليم امر ما شدند. ( 69 )

شما با همسرانتان مسرور و شادمان در بهشت جاويد وارد شويد. (70)

و بر آن مؤمنان کاسه‌های زرين و کوزه‌های بلورين دور زنند و در آنجا هر چه نفوس را بر آن ميل و اشتهاست و چشمها را شوق و لذت، مهيا باشد و شما مؤمنان در آن بهشت جاويدان متنعم خواهيد بود. ( 71 )

اين همان بهشتی است که از اعمال خود به ارث يافتيد. ( 72 )

برای شما در آنجا انواع ميوه فراوان است که از آن تناول کنيد. ( 73 )

بد کاران عالم هم آنجا سخت در عذاب آتش جهنم مخلدند. ( 74 )

و هيچ از عذابشان کاسته نشود و اميد نجات و خلاصی ندارند. ( 75 )

و ما به آنها ظلم و ستمی نکرديم ليکن آنان خود مردمی ستمکار و ظالم بودند. ( 76 )

و ندا کنند که ای مالک، از خدای خود بخواه که ما را بميراند . جواب دهد: شما هميشه خواهيد بود. ( 77 )

ما راه خدا و آيين حق را برای شما مردم آورديم و ليکن اکثرتان از قبول حق کراهت داشتيد. ( 78 )

بلی کافران بر کار تصميم گرفتند ما هم تصميم گرفتيم. ( 79 )

آيا گمان می کنند که سخنان سری و پنهان که به گوش هم می گويند نمی شنويم؟ بلی می شنويم و رسولان ما همان دم آن را می نويسند. ( 80 )

بگو: اگر خدا را فرزندی بود اول من او را می پرستيدم. ( 81 )

خدای آسمانها و زمين و پروردگار عرش از آنچه کافران توصيف او کنند پاک و منزه است(82)

ای رسول، کافران را بگذار تا فرو روند و سرگرم باشند تا روزی را که به آنها وعده شده ببينند. ( 83 )

و آن ذات يگانه است که در آسمان و زمين او خداست و هم او به حقيقت با حکمت و داناست. ( 84 )

و بزرگوار خدايی که آسمانها و زمين و هر چه بين آنهاست همه ملک اوست و علم ساعت قيامت نزد اوست و شما همه به سوی او بازگردانيده می شويد. ( 85 )

و غير خدای يکتا آنان را که به خدايی می خوانند قادر بر شفاعت کسی نيستند مگر کسانی که با علم اليقين بر توحيد حق گواهی دهند . ( 86 )

و اگر از مشرکان باز پرسی که آنها را که آفريده است؟ به يقين جواب دهند: خدا آفريده. پس به کجايشان می گردانند؟ ( 87 )

و هم از گفتار و دادخواهی رسولش که گويد: خدايا اينها قومی هستند که هيچ ايمان نمی آورند. ( 88 )

پس روی از آنها بگردان و بگو به سلامت که به زودی آگاه می شوند. ( 89 )

 

Telegram Channel

About Mohammad Daeizadeh

  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*