قرآن کریم : سوره یس با معنی فارسی

8_________

قرآن کریم

قرآن رساترین بیان است و از نظر موسیقی و وزن لفظی، در لغات و جملاتش نشانه ‏های وحیانی ربانی مشهود است . وزنش نه وزن شعر است نه نثر، بلکه هر دو و برتر از هر دو است ، در حدّی که در توان غیر خدا نیست ، وزن و لفظ آن به گونه‏ ای تناسب و انسجام با معنا دارد که گوئی معناهایش در آن تجسم یافته است

انشاالله اگر خداوند توفیق دهد ، به یاری خداوند متعال و کمک شما دوستان گرانقدر بتدریج سوره های قرآن را با معنی فارسی آن و در خدمت شما بزرگواران مرور می کنیم تا حداقل با معانی سوره

ها آشنا شویم . تا شاید در فرصتی بهتر ازتفاسیر قرآن که بزرگان دین زحمت  کشیده و به انجام رسانیده اند هم استفاده نماییم .

 بسم الله الرحمن الرحیم :

سورة یس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
یس ﴿١﴾

وَالْقُرْآنِ الْحَکِیمِ ﴿٢﴾

إِنَّکَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ ﴿٣﴾

عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ ﴿٤﴾

تَنْزِیلَ الْعَزِیزِ الرَّحِیمِ ﴿٥﴾

لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ ﴿٦﴾

لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَى أَکْثَرِهِمْ فَهُمْ لا یُؤْمِنُونَ ﴿٧﴾

إِنَّا جَعَلْنَا فِی أَعْنَاقِهِمْ أَغْلالا فَهِیَ إِلَى الأذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ ﴿٨﴾

وَجَعَلْنَا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ ﴿٩﴾

وَسَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا یُؤْمِنُونَ ﴿١٠﴾

إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّکْرَ وَخَشِیَ الرَّحْمَنَ بِالْغَیْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ کَرِیمٍ ﴿١١﴾

إِنَّا نَحْنُ نُحْیِی الْمَوْتَى وَنَکْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَکُلَّ شَیْءٍ أحْصَیْنَاهُ فِی إِمَامٍ مُبِینٍ ﴿١٢﴾

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلا أَصْحَابَ الْقَرْیَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿١٣﴾

إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَیْهِمُ اثْنَیْنِ فَکَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَیْکُمْ مُرْسَلُونَ ﴿١٤﴾

قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ مِنْ شَیْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلا تَکْذِبُونَ ﴿١٥﴾

قَالُوا رَبُّنَا یَعْلَمُ إِنَّا إِلَیْکُمْ لَمُرْسَلُونَ ﴿١٦﴾

وَمَا عَلَیْنَا إِلا الْبَلاغُ الْمُبِینُ ﴿١٧﴾

قَالُوا إِنَّا تَطَیَّرْنَا بِکُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّکُمْ وَلَیَمَسَّنَّکُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿١٨﴾

قَالُوا طَائِرُکُمْ مَعَکُمْ أَئِنْ ذُکِّرْتُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ﴿١٩﴾

وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِینَةِ رَجُلٌ یَسْعَى قَالَ یَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِینَ ﴿٢٠﴾

اتَّبِعُوا مَنْ لا یَسْأَلُکُمْ أَجْرًا وَهُمْ مُهْتَدُونَ ﴿٢١﴾

وَمَا لِیَ لا أَعْبُدُ الَّذِی فَطَرَنِی وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٢٢﴾

أَأَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً إِنْ یُرِدْنِ الرَّحْمَنُ بِضُرٍّ لا تُغْنِ عَنِّی شَفَاعَتُهُمْ شَیْئًا وَلا یُنْقِذُونِ ﴿٢٣﴾

إِنِّی إِذًا لَفِی ضَلالٍ مُبِینٍ ﴿٢٤﴾

إِنِّی آمَنْتُ بِرَبِّکُمْ فَاسْمَعُونِ ﴿٢٥﴾

قِیلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ یَا لَیْتَ قَوْمِی یَعْلَمُونَ ﴿٢٦﴾

بِمَا غَفَرَ لِی رَبِّی وَجَعَلَنِی مِنَ الْمُکْرَمِینَ ﴿٢٧﴾

وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا کُنَّا مُنْزِلِینَ ﴿٢٨﴾

إِنْ کَانَتْ إِلا صَیْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ﴿٢٩﴾

یَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا یَأْتِیهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلا کَانُوا بِهِ یَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾

أَلَمْ یَرَوْا کَمْ أَهْلَکْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَیْهِمْ لا یَرْجِعُونَ ﴿٣١﴾

وَإِنْ کُلٌّ لَمَّا جَمِیعٌ لَدَیْنَا مُحْضَرُونَ ﴿٣٢﴾

وَآیَةٌ لَهُمُ الأرْضُ الْمَیْتَةُ أَحْیَیْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ یَأْکُلُونَ ﴿٣٣﴾

وَجَعَلْنَا فِیهَا جَنَّاتٍ مِنْ نَخِیلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِیهَا مِنَ الْعُیُونِ ﴿٣٤﴾

لِیَأْکُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَیْدِیهِمْ أَفَلا یَشْکُرُونَ ﴿٣٥﴾

سُبْحَانَ الَّذِی خَلَقَ الأزْوَاجَ کُلَّهَا مِمَّا تُنْبِتُ الأرْضُ وَمِنْ أَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لا یَعْلَمُونَ ﴿٣٦﴾

وَآیَةٌ لَهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُمْ مُظْلِمُونَ ﴿٣٧﴾

وَالشَّمْسُ تَجْرِی لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا ذَلِکَ تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ ﴿٣٨﴾

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ کَالْعُرْجُونِ الْقَدِیمِ ﴿٣٩﴾

لا الشَّمْسُ یَنْبَغِی لَهَا أَنْ تُدْرِکَ الْقَمَرَ وَلا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَکُلٌّ فِی فَلَکٍ یَسْبَحُونَ ﴿٤٠﴾

وَآیَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّیَّتَهُمْ فِی الْفُلْکِ الْمَشْحُونِ ﴿٤١﴾

وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ مَا یَرْکَبُونَ ﴿٤٢﴾

وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَرِیخَ لَهُمْ وَلا هُمْ یُنْقَذُونَ ﴿٤٣﴾

إِلا رَحْمَةً مِنَّا وَمَتَاعًا إِلَى حِینٍ ﴿٤٤﴾

وَإِذَا قِیلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَیْنَ أَیْدِیکُمْ وَمَا خَلْفَکُمْ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿٤٥﴾

وَمَا تَأْتِیهِمْ مِنْ آیَةٍ مِنْ آیَاتِ رَبِّهِمْ إِلا کَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِینَ ﴿٤٦﴾

وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَکُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ یَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلا فِی ضَلالٍ مُبِینٍ ﴿٤٧﴾

وَیَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ ﴿٤٨﴾ مَا یَنْظُرُونَ إِلا صَیْحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ یَخِصِّمُونَ ﴿٤٩﴾

فَلا یَسْتَطِیعُونَ تَوْصِیَةً وَلا إِلَى أَهْلِهِمْ یَرْجِعُونَ ﴿٥٠﴾

وَنُفِخَ فِی الصُّورِ فَإِذَا هُمْ مِنَ الأجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ یَنْسِلُونَ ﴿٥١﴾

قَالُوا یَا وَیْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ ﴿٥٢﴾

إِنْ کَانَتْ إِلا صَیْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِیعٌ لَدَیْنَا مُحْضَرُونَ ﴿٥٣﴾

فَالْیَوْمَ لا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَیْئًا وَلا تُجْزَوْنَ إِلا مَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٥٤﴾

إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْیَوْمَ فِی شُغُلٍ فَاکِهُونَ ﴿٥٥﴾

هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِی ظِلالٍ عَلَى الأرَائِکِ مُتَّکِئُونَ ﴿٥٦﴾

لَهُمْ فِیهَا فَاکِهَةٌ وَلَهُمْ مَا یَدَّعُونَ ﴿٥٧﴾

سَلامٌ قَوْلا مِنْ رَبٍّ رَحِیمٍ ﴿٥٨﴾

وَامْتَازُوا الْیَوْمَ أَیُّهَا الْمُجْرِمُونَ ﴿٥٩﴾

أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَیْکُمْ یَا بَنِی آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّیْطَانَ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِینٌ ﴿٦٠﴾

وَأَنِ اعْبُدُونِی هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِیمٌ ﴿٦١﴾

وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْکُمْ جِبِلا کَثِیرًا أَفَلَمْ تَکُونُوا تَعْقِلُونَ ﴿٦٢﴾

هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ ﴿٦٣﴾

اصْلَوْهَا الْیَوْمَ بِمَا کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ ﴿٦٤﴾

الْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُکَلِّمُنَا أَیْدِیهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا کَانُوا یَکْسِبُونَ ﴿٦٥﴾

وَلَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَى أَعْیُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّى یُبْصِرُونَ ﴿٦٦﴾

وَلَوْ نَشَاءُ لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَى مَکَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِیًّا وَلا یَرْجِعُونَ ﴿٦٧﴾

وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَکِّسْهُ فِی الْخَلْقِ أَفَلا یَعْقِلُونَ ﴿٦٨﴾

وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا یَنْبَغِی لَهُ إِنْ هُوَ إِلا ذِکْرٌ وَقُرْآنٌ مُبِینٌ ﴿٦٩﴾

لِیُنْذِرَ مَنْ کَانَ حَیًّا وَیَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْکَافِرِینَ ﴿٧٠﴾

أَوَلَمْ یَرَوْا أَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَیْدِینَا أَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مَالِکُونَ ﴿٧١﴾

وَذَلَّلْنَاهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَکُوبُهُمْ وَمِنْهَا یَأْکُلُونَ ﴿٧٢﴾

وَلَهُمْ فِیهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُ أَفَلا یَشْکُرُونَ ﴿٧٣﴾

وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُمْ یُنْصَرُونَ ﴿٧٤﴾

لا یَسْتَطِیعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُحْضَرُونَ ﴿٧٥﴾

فَلا یَحْزُنْکَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ مَا یُسِرُّونَ وَمَا یُعْلِنُونَ ﴿٧٦﴾

أَوَلَمْ یَرَ الإنْسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِیمٌ مُبِینٌ ﴿٧٧﴾

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلا وَنَسِیَ خَلْقَهُ قَالَ مَنْ یُحْیِی الْعِظَامَ وَهِیَ رَمِیمٌ ﴿٧٨﴾

قُلْ یُحْیِیهَا الَّذِی أَنْشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِکُلِّ خَلْقٍ عَلِیمٌ ﴿٧٩﴾

الَّذِی جَعَلَ لَکُمْ مِنَ الشَّجَرِ الأخْضَرِ نَارًا فَإِذَا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ ﴿٨٠﴾

أَوَلَیْسَ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ یَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلَى وَهُوَ الْخَلاقُ الْعَلِیمُ ﴿٨١﴾

إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَیْئًا أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ ﴿٨٢﴾

فَسُبْحَانَ الَّذِی بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْءٍ وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٨٣﴾

 

**************************

 

بسم الله الرحمن الرحیم

سوره یس

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

یس (۱)

قسم به قرآن کریم . (۲)

که تو البته از پیمبران خدایی . (۳)

که به راهی راست فرستاده شدی . (۴)

از جانب خدای مقتدر مهربان نازل شده است . (۵)

تا قومی که پدرانشان به کتب آسمانی پیشین بیم داده شدند تو هم خود آنها را بیم دهی که ایشان سخت غافلند . (۶)

البته وعده‌ی عذاب ما بر اکثر آنان حتمی و لازم گردید از این رو ایمان نمی‏ آورند . (۷)

ما هم بر گردن آن‌ها تا زنخ زنجیرهای عذاب نهادیم در حالی که سر بلند کرده و چشم بر بسته ‏اند . (۸)

و از پیش و پس بر آن‌ها سد کردیم و بر چشم شان هم پرده افکندیم پس هیچ نمی‏ بینند . (۹)

و تو آن‌ها را بترسانی یا نترسانی یکسان است هرگز ایمان نمی‏ آورند . (۱۰)

تو تنها کسی را بترسانی و اندرز کنی که پیرو آیات قرآن شده و از خدای مهربان به خلوت و در پنهان می‏ ترسد، اینان را به مغفرت خدا و پاداش با لطف و کرم او بشارت ده . (۱۱)

ما مردگان را باز زنده می‏ گردانیم و کردار گذشته و آثار وجودی آینده ‏شان همه را ثبت خواهیم کرد، و در لوح محفوظ و روشن خدا  همه چیز را به شماره آورده ‏ایم . (۱۲)

برای این مردم حال آن قریه را مَثَل زن که رسولان حق برای هدایت آنها آمدند . (۱۳)

که نخست دو تن از رسولان را فرستادیم و چون تکذیب کردند باز رسول سومی برای مدد و نصرت مأمور کردیم، و همه گفتند: ما به رسالت برای هدایت شما آمده ‏ایم . (۱۴)

گفتند: شما جز این‌که مانند ما مردم بشری هستید مقام دیگری ندارید و هرگز خدای رحمان چیزی را فرو نفرستاده است و جز این‌که شما مردم دروغگویی هستید هیچ در کار نیست . (۱۵)

رسولان باز گفتند: خدای ما می‏ داند که محققا ما فرستاده‌ی او به سوی شما هستیم . (۱۶)

و بر ما جز آن‌که واضح ابلاغ رسالت کنیم هیچ تکلیفی نیست . (۱۷)

باز منکران گفتند که ما وجود شما را به فال بد گرفتیم، اگر دست بر ندارید البته سنگسارتان خواهیم کرد و از ما به شما رنج و شکنجه سخت خواهد رسید . (۱۸)

رسولان گفتند : آن فال بد که می‏ گویید اگر بفهمید و متذکر شوید با خود شماست، بلکه شما مردم مسرف هستید . (۱۹)

و مردی شتابان از دورترین نقاط شهر فرا رسید گفت : ای قوم من، این رسولان خدا را پیروی کنید . (۲۰)

از آنان که هیچ اجر و مزد رسالتی از شما نمی‏ خواهند و خود (به راه حق) هدایت یافته‏اند پیروی کنید. (۲۱)

و چرا باید من خدای آفریننده خود را نپرستم در صورتی که بازگشت شما به سوی اوست . (۲۲)

آیا من به جای آن خدای آفریننده یکتا خدایانی را معبود خود گیرم که اگر آن خدای رحمان بخواهد به من رنج و زیانی رسد هیچ شفاعت آن خدایان از من دفع زیان نکرده و نجاتم نتوانند داد ؟ (۲۳)

در این صورت پیداست که من بسیار زیانکار خواهم بود . (۲۴)

پس، از من بشنوید که به خدای شما ایمان آوردم . (۲۵)

گفته شد به بهشت درآى، گفت : ای کاش ملت من هم آگاه بودند . (۲۶)

که خدا چگونه در حق من مغفرت و رحمت فرمود و مرا مورد لطف و کرم قرار داد . (۲۷)

و ما پس از او بر قومش هیچ لشکری از آسمان نفرستادیم و هیچ این کار نکرده‏ ایم . (۲۸)

نبود عقوبتشان جز یک صیحه‌ی عذاب آسمانی که به ناگاه همه هلاک شدند . (۲۹)

وای بر حال این بندگان که هیچ رسولی برای هدایت آن‌ها نیامد جز آن‌که او را به تمسخر و استهزا گرفتند . (۳۰)

آیا ندیدند چه بسیار طوایفی را پیش از اینها هلاک کردیم که دیگر ابدا به اینان باز نگردند ؟ (۳۱)

و هیچ کس نیست جز آن‌که همه نزد ما حاضر آورده می‏ شوند . (۳۲)

و یک برهان برای آنان آن است که زمین مرده را زنده کرده و از آن دانه ای که قوت و روزی خلق شود می‏ رویانیم . (۳۳)

و در زمین باغ‌ها از نخل خرما و انگور قرار دادیم و در آن چشمه‏ های آب جاری کردیم . (۳۴)

تا مردم از میوه آن باغ‌ها تناول کنند و از انواع غذاهایی که به دست خود عمل می ‏آورند نیز تغذیه نمایند . آیا نباید شکر آن نعمت‌ها به جای آرند . (۳۵)

پاک و منزه است خدایی که همه‌ی ممکنات عالم را جفت آفریده چه از نباتات و چه از نفوس بشر و دیگر مخلوقات که اینان از آنها آگاه نیستند . (۳۶)

و برهان دیگر برای خلق وجود شب است که ما چون پرده‌ی روز را از آن برگیریم ناگهان همه آنان در تاریکی فرو می‏ روند . (۳۷)

و نیز خورشید تابان بر مدار معین خود دایم بی‏ هیچ اختلاف به گردش است . این طرح و تدبیر خدای دانای مقتدر است . (۳۸)

و نیز ماه را منازل معین مقدر کردیم تا مانند شاخه‌ی خشکیده‌ی خرما باز گردد . (۳۹)

نه خورشید را شاید که به ماه فرا رسد و نه شب بر روز سبقت گیرد و هر یک بر مدار معینی شناورند . (۴۰)

و برهان دیگر برای آنان آن که ما فرزندان آنان را در کشتی پربار سوار گردانیدیم . (۴۱)

و نیز برای آنها مركوبهاى ديگرى خلق كرديم . (۴۲)

و اگر بخواهیم همه را به دریا غرق کنیم که ابدا نه فریادرسی و نه راه نجاتی یابند . (۴۳)

مگر باز لطف و رحمت ما آن‌ها را نجات دهد و تا وقت معین بهره زندگی بخشد . (۴۴)

و چون مردم را گویند که در امر گذشته و آینده‌ی خویش تقوا پیشه کنید شاید مورد لطف و رحمت خدا گردید . (۴۵)

و بر این مردم هیچ از آیات الهی نیاید جز آن‌که از آن اعراض کنند . (۴۶)

و چون به آنها گویند که از آنچه خدا روزی شما قرار داده انفاق کنید، کافران به اهل ایمان جواب دهند آیا ما به کسی که اگر خدا می‏ خواست به او هم روزی می‏داد اطعام و دستگیری کنیم؟ شما پیداست که سخت در گمراهی هستید . (۴۷)

و کافران گویند: پس این وعده‌ (قیامت) اگر راست می‏ گویید کی خواهد بود ؟ (۴۸)

این منکران قیامت انتظار نکشند جز یک صیحه را که همه را فرا گیرد در حالی که با هم به بحث و جدل مشغول‏ند . (۴۹)

پس نه توانایی سفارشی دارند و نه به اهل بیت خود رجوع توانند کرد . (۵۰)

و در صور دمیده شود به ناگاه همه از قبرها به سوی خدای خود به سرعت می‏ شتابند . (۵۱)

و گویند: ای وای بر ما، که ما را از خوابگاهمان برانگیخت؟ این همان وعده‌ی خدای مهربان است و رسولان همه راست گفتند . (۵۲)

و آن جز یک صیحه نباشد که ناگاه تمام خلایق محشر به پیشگاه ما حاضر آورده خواهند شد . (۵۳)

پس در آن روز کمترین ظلمی به هیچ کس نشود و جز آنچه عمل کرده اید ابدا جزایی نخواهید یافت . (۵۴)

اهل بهشت آن روز خوش به وجد و نشاط مشغولند . (۵۵)

آنها با همسرانشان در زير سايه‏ ها بر تخت ها تكيه مى‏ زنند . (۵۶)

برای آنها در آن جا میوه‏ های گوناگون و هر چه بخواهند آماده است . (۵۷)

بر آنان از خدای مهربان سلام و تحیت رسانند . (۵۸)

و ای بدکاران، امروز شما جدا شوید . (۵۹)

اى فرزندان آدم ، آیا به شما سفارش ننمودم که شیطان را نپرستید، زیرا روشن است که او دشمن بزرگ شماست؟ (۶۰)

و مرا پرستش کنید، که این راه مستقیم است؟ (۶۱)

و همانا خلق بسیاری از شما نوع بشر را به گمراهی کشید، آیا عقل و فکرت کار نمی‏ بستید ؟ (۶۲)

این همان دوزخی است که به شما وعده می‏ دادند. (۶۳)

امروز در آتش آن به کیفر کفرتان داخل شوید . (۶۴)

امروز بر دهان آن کافران مهر خموشی نهیم و دست‌هایشان با ما سخن گوید و پاهایشان به آن‌چه می‏ کردند گواهی دهد. (۶۵)

و اگر ما بخواهیم، دیده‏ هایشان را محو و نابینا کنیم تا چون به راه سبقت گیرند کجا بصیرت یابند؟ (۶۶)

و اگر بخواهیم همان جا صورت آن‌ها را مسخ کنیم که نه بتوانند بروند و نه بازگردند . (۶۷)

و ما هر کس را عمر دراز دهیم در خلقتش تغییر دهیم . آیا تعقل نمی‏ کنند ؟ (۶۸)

و نه ما او را شعر آموختیم و نه شاعری شایسته‌ی مقام اوست، بلکه این کتاب چیزی جز ذکر الهی و قرآن روشن بیان خدا نیست . (۶۹)

تا هر که را زنده‏ دل است بترساند و بر کافران وعده‌ی عذاب حتم و لازم گردد . (۷۰)

آیا کافران ندیدند که بر آنها به دست خود از جمله آفریدگان چهارپایانی خلقت کردیم تا مالک آن‌ها شوند ؟ (۷۱)

و آن حیوانات را مطیع و رام آن‌ها ساختیم که هم بر آن‌ها سوار شوند و هم از آنها غذا تناول کنند . (۷۲)

و برای آنها در آن حیوانات منافع و آشامیدنی‏ های فراوان هست، آیا شکر نباید به جای آرند ؟ (۷۳)

و به جای خدا خدایانی دیگر اتخاذ کردند تا مگر یاری شوند . (۷۴)

هرگز آن خدایان کمترین نصرتی به آنها نتوانند کرد و خود این مشرکان معبودانشان را سپاهی حاضر خدمت هستند که همگی را  حاضر آرند . (۷۵)

پس سخن این مشرکان تو را محزون نکند . ما هر آنچه پنهان و آشکار گویند همه را می ‏دانیم . (۷۶)

آیا انسان ندید که ما او را از نطفه‌ی ناقابل خلقت کردیم؟ آنگاه دشمن آشکار ما گردید . (۷۷)

و برای ما مثلی زد و آفرینش خود را فراموش کرد، گفت : این استخوان‌های پوسیده را باز که زنده می‏ کند؟ (۷۸)

بگو : آن خدایی زنده می ‏کند که اول بار آنها را ایجاد کرد و او به هر آفریده‏ ای داناست . (۷۹)

آن خدایی که از درخت سبز و تر برای انتفاع شما آتش قرار داده که بر می ‏افروزید . (۸۰)

آیا آن خدایی که آسمان‌ها و زمین را آفریده بر آفرینش مانند این کافران قادر نیست ؟ چرا ، و او آفریننده و داناست . (۸۱)

فرمان نافذ او چون اراده‌ی خلقت چیزی کند به محض این‌که گوید : «موجود باش» بلافاصله موجود خواهد شد . (۸۲)

پس منزه و پاک است خدایی که ملکوت هر موجود به دست او و بازگشت شما همه خلایق به سوی اوست . (۸۳)

 


About Mohammad Daeizadeh

  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*