web stats
Home / Literature / سروده ای از خلیل الله خلیلی : بــــــاد صبا خیز و زما بر سلام

سروده ای از خلیل الله خلیلی : بــــــاد صبا خیز و زما بر سلام

khalili - 1

 

استاد خلیلی در این مثنوی زیبا که برای ” محجوبه ”  شاعر فقید هرات ساخته گذشته های اندوه ملت خود را یاد آوری میکند و به او می آموزد که از سلاح شعر برای بیداری ملت خویش استفاده کند

و از چشم بادامی و ابروی کمانی و قد چون سرو چشم پوشی نموده و به درد های مردم بپردازد .

*

بــــــاد صبا خیز و زما بر سلام

جـــــانب مححبوبه بصد احترام

گوی به آن شـــــــاعر سحر کار

بانوی با فضل وفضیلت شعـــــار

کای زتوس سبزی بــــــاغ سخن

روشنی چشـم و چـــــراغ سخن

دختر بــــــا فضل نظامــی تویی

خـــــواهر فرزانه جــامی تویی

در عـــــرب آن کار که سحبان

نمود شعر تو در خاطر من آن

بــــاده صفایی که خیامش کشید

طبع تـو امروز به جامش کشید

گـــر چه سخن تازه ز پروین شده

صاف وبرانـــــــداز وشیرین شده

لیک بود فکـــــــرت تـو پخته تر

صاف تروزنده تــــــر وشسته تر

طــــــرح نوی در سخن انگیختی

طرح سخن نـــــوع نوین ریختی

زاده زکلک گهـــــــر افشان ترا

جـــــای سخن مهر درخشان ترا

قـــدر تو در صحنه خاک هرات

جای گـــــــــرته به صف امهات

خواهر من حیف ار آن نــور پاک

گــــر نشــــود بهــر وطن تابناک

ناله جــــــــانسوز وطن گوش کن

هرچه به جز اوست فراموش کن

ذکـــــر گل ونغمـه بلبل بس است

قصه را مشگـــری گل بس است

یاد شب و قصه مهتــــــــاب بس

ذکـــــر صراحی و می ناب بس

طبع تــــو باید کـــــه مسیحا شـود

مرده دلان از دمت احیــــــا شود

چشـــم گشا بین بچه حـال اندریم

باچه وصف با چـه ملال اندریم

بین که چسان مسله مشکل شده

پای مــــراد همــــه در گل شده

خیــز و علـــــم کن قلم پـاک را

زنـده کن آن روه تــــربنـاک را

رشتـه زگیسوی پریشان بگیــــر

سـوزن خود از سر مژگان بگیر

پاره شـده جــــــامه مردان بدوز

چاک شـــــده جیب دلیران بدوز

بهــــــر وطن بیرق جنگـی بساز

پرده مـــــــــدر برده ننگی بساز

گیـــــر قلــــم از کف گــویندگان

خــامه گـــــــذاران وسـرایندگان

نغمـــــه نوراه نــــــــو آغاز کن

بهـــــر وطن فصل دگـر بـازکن

شیـــــون بلبــــل به گلستـان گذار

جـــــــام می ناب بمستـــان گذار

ســــــروچمن را بــه چمن بازده

وصف سمن را بـــه سمن بازده

مـــــا و کمانخانه ابرو بس است

بس بسر رشته گیســو بس است

جایگه تست هــــــرات عـــــزیز

منــــــزل وماوای ذوات زیـــــز

مدفن مردان گـــــــرامی است او

مظهـــــــر اسـرار الهی است او

هر کل سرخ از در این کــوهسار

ســــــــر کشد از جنبش بــاد بهار

شرح دهـــــــــد دوره چنگیز را

دوره آن فاتح خــــــــون ریز را

بود هــرات توی در آن رستخیز

مــوی کنان مویه کنان اشکر یز

مسجد او محفـــــــل میخوارگـان

گلشن و مسلخ خـــــــونخورگـان

پاس نکـــــردند به قــــــرآن پاک

پاره کنان ریخته بــر روی خاک

تیغ بـــــه رخسار عـزیزان زدند

رخنــــه به آیین بــــزرگان زدند

پــــــــای بــــــریدند زسروروان

شاخ شکستند زنخــــــل جـــوان

رحـم نه بر تیـــــره گی حـال مـا

شــرم نه از گــــــریه اطفـال مـا

شـــــام لب طفل پر از شیـر بود

صبحگــــان طعمــه شمشیر بود

تیـــــــغ بــــه روی فضلا آختنــد

مـــــــدرسـه ها بتکده ها ساختنـد

آتشی از جهـــــــل بر افـروختنـد

دفتر وتومــــــــــار ادب سوختند

دوره چنگیز چـــــــو پایان رسیــد

نـــــوبت این کـار به اخوان رسید

ختــــــــم جهــان بانی تیمور شد

چشم جهان بیم زمـــــان کور شد

گشت وطن دستخـــــوش انقلاب

دیده بیدار دلان شـــــــــد بخواب

تفــــرقه در وحــــدت افغان فتاد

سلسله بر گـــــردن شیــران فتاد

فــــــرصت آن شد که همسایگان

پنجه فشـــــــارند بــــــه افغانیان

سنگ به مینای مــــــــروت زنند

رخنه به دیـــــوار مروت زننــد

تــــوپ ببندند به خــــاک شهـــان

لـــــوح شکستند زقبــــــــر یلان

خـواهر من حرف درازی گرفت

خــــامه من نغمه طرازی گرفت

به کــه کشم روی سخن سـوی تو

سوی تو و طبع ملک خــــوی تو

جامعه باشـد ز دو کس ســـر بلند

مــــــرد نظامی و زن هـــوشمند

مـــــــرد نظامی بکشــــد تیغ تیز

بر رخ اعــــــدای وطن در ستیز

لیک زنــــــــان خدمت فردا کنند

آتیـــــــه جــــــامعه زیبــــــا کند

نخــــــل خــردمند بـه بار آورند

نسل قــــوی دست به کار آورند

دست زنان است کـه تا صبح دم

رشته گهـــــواره کشند دم به دم

مـــــرد اگــــر دفع زشــر میکنـد

این دگــــــر ابقای بشـــــر میکند

زن چــــــو بــــــــود با هنر آلیه

بچه بــا هــــــوش کنـــــد تـربیه

الغــــرض ای دختر دانای قــوم

خواهر فـــــرزانــه یکتای قــوم

قدرت تـــو شمع شب افـروز بـاد

شام غــم مــــــا زدمت روز بـاد

طبعم اگـــــــر تند عنـــانی نمـود

گـــــــر قلمـــم بال فشانی نمـود

منکه نـــــــدانم فعـــــلا تن فعل

میشوم از شعـــــر روان منفعل

خلیل الله خلیلی

 

About Mohammad Daeizadeh

  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*