Home / Literature / سروده ای از کسایی مروزی – برف پیری : بنفشه زار بپوشد روزگار به برف

سروده ای از کسایی مروزی – برف پیری : بنفشه زار بپوشد روزگار به برف

Kasaei Marvazi

 

برف پیری

بنفشه زار بپوشد روزگار به برف

درونه گشت چنار و زریر شد شنگرف

که برف از ابر فرود آید ، ای عجب ، هر سال

از ابر من به چه معنی همی بر آید برف ؟

از این زمانهٔ جافی و گردش شب و روز

شگرف گشت صبور و صبور گشت شگرف

گذشت دور جوانی و ، عهد نامهٔ او

سپید شد که نه خطش سیاه ماند ، نه حرف

غلاف و طرف رخم مشک بود و غالیه بود

کنون شمامهٔ کافور شد غلاف و طَرف

ایا کسایی ، کن از پای بند ژرف چنین

که بر طریق تو چاهی است سخت و محکم و ژرف

Kasaei Marvazi-2

About Mohammad Daeizadeh

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*