Home / Literature / شعرای افغانی / سروده ای از رازق رويين : در آبنوسی ماه

سروده ای از رازق رويين : در آبنوسی ماه

در آبنوسی ماه

كه شب به گوش هزاران گل و گياه وفلز

حكايت غم ياران رفته را می خواند

دلم ز دوريت ای يار نازنين پربود

*

ميان اشك و سرود

و كوچه های فلق كز درون بستر نور

مرا به آينه و آب و

زندگی

می خواند

ترا زعرش عروجت

به خويش می خواندم

*

اميد، ريشة بودن

به هر صدای عبور

درخت می شد ومن

چنان پرنده تنها كز آستانه شب

و كوچ و غربت

سر در درون پر می برد

تراچه عاشق وار

چه عاشقانه

صدا كردم

اگر نه دست تو برشيشه های شب می كوفت

كدام دست آيا

مرا به خانه ات ای ميزبان رفته ز دست

به مهمانی صدها سرود وصاعقه برد

*

تنم ؛

بلوط كهن

اين خميده از صد زخم

در آبنوسی ماه

ميان اشك وسرود

مرا به آتش خود سوختن فرا می خواند

ومن به آينة شب نگاه می كردم

وشب خموش تر از رويش گياهان بود

رازق رويين

Telegram Channel

About Mohammad Daeizadeh

  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com
  • لطفا نظرات خود را به صورت فارسی بنویسید در صورت تایپ بصورت فینگلیش نظر شما پاک خواهد شد

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.