Home / Literature / شهریار

شهریار

شهریار

سروده ای از استاد شهریار : شعر بلند استاد شهریار برای گرامیداشت مولوی

  شعر بلند استاد شهریار برای گرامیداشت مولوی : * می رویم ای جان به استقبالشان کاروان کوی دلبر می رسد هر زمانم ذوق دیگر می رسد های و هیهای شتربانان شنو شور و شهناز هدی خوانان شنو عارفان بسته ...

Read More »

سروده ای از استاد شهریار : شمعی فروخت چهره که پروانه‌ی تو بود

  شمعی فروخت چهره که پروانه‌ی تو بود عقلی درید پرده که دیوانه‌ی تو بود خم فلک که چون مه و مهرش پیاله‌هاست خود جرعه نوش گردش پیمانه‌ی تو بود پیرخرد که منع جوانان کند ز می تابود خود سبو ...

Read More »

سروده ای از استاد شهریار : نفسی داشتم و ناله و شیون کردم , بی تو با مرگ عجب کشمکشی من کردم

سروده ای از استاد شهریار : نفسی داشتم و ناله و شیون کردم بی تو با مرگ عجب کشمکشی من کردم گرچه بگداختی از آتش حسرت دل من لیک من هم به صبوری دل از آهن کردم لاله در دامن ...

Read More »

سروده ای از استاد شهریار : سایه جان رفتنی‌استیم بمانیم که چه

سروده ای از استاد شهریار : سایه جان رفتنی‌استیم بمانیم که چه زنده باشیم و همه روضه بخوانیم که چه درس این زندگی از بهر ندانستن ماست این همه درس بخوانیم و ندانیم که چه خود رسیدیم به جان نعش ...

Read More »

سروده ای از استاد شهریار : در دیاری که در او نیست کسی یار کسی , کاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی

سروده ای از استاد شهریار : در دیاری که در او نیست کسی یار کسی کاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی هر کس آزار من زار پسندید ولی نپسندید دل زار من آزار کسی آخرش محنت جانکاه به ...

Read More »

سروده ای از استاد شهریار : سر برآرید حریفان که سبوئی بزنیم , خواب را رخت بپیچیم و به سوئی بزنیم

      سروده ای از استاد شهریار : سر برآرید حریفان که سبوئی بزنیم خواب را رخت بپیچیم و به سوئی بزنیم باز در خم فلک باده‌ی وحدت سافی است سر برآرید حریفان که سبوئی بزنیم ماهتابست و سکوت ...

Read More »

سروده ای از استاد شهریار : ریختم با نوجوانی باز طرح زندگانی , تا مگر پیرانه سر از سر بگیرم نوجوانی

سروده ای از استاد شهریار : ریختم با نوجوانی باز طرح زندگانی تا مگر پیرانه سر از سر بگیرم نوجوانی آری آری نوجوانی می‌توان از سرگرفتن گر توان با نوجوانان ریخت، طرح زندگانی گرچه دانم آسمان کردت بلای جان ولیکن ...

Read More »

سروده ای از استاد شهریار : به خاک من گذری کن چو گل گریبان چاک , که من چو لاله به داغ تو خفته‌ام در خاک

به خاک من گذری کن چو گل گریبان چاک که من چو لاله به داغ تو خفته‌ام در خاک چو لاله در چمن آمد به پرچمی خونین شهید عشق چرا خود کفن نسازد چاک سری به خاک فرو برده‌ام به ...

Read More »