Home / Literature / شعرای افغانی / راحله یار

راحله یار

سروده ای از راحله یار : دراین سودا نمیدانم کجایش غیر نیرنگ است؟

دراین سودا نمیدانم کجایش غیر نیرنگ است؟ * دراین سودا نمیدانم کجایش غیر نیرنگ است؟ که دست زاهد وساقی پی آمیزش رنگ است نه مضمونی که دل جوشد نه درگاهی به نالیدن دراین ماتمسرا دایم صدای شیشه وسنگ است سخن ...

Read More »

سروده ای از راحله یار : ریخـت از پـیـالـه شــراب

 ریخـت از پـیـالـه شــراب * قــرارِ دوســـت شـکســت و غــم ( نبود) گـذشـت هـــوای ســـرکـشـی ومـســتی وصـعــود گـذشـت چــو شــعــلـه از نــفــس ِ داغ ِ جــاده پــیــدا شــد و نــارسـیــده بـه مـن از بــرم چــو رود گــذشـت بـه هــرنــفــس تــپــش ...

Read More »

سروده ای از راحله یار : آی ای عشق

آی ای عشق *   یخِ یخ بـستـه حــلقـه ی مـویـم بـرف بـاریـده روی گـیـسویـم نـه شبیه ی شـــب زمـسـتـانـم نـه جــنـون خــزان دلجــویـم من که هستم خدای را تو بگو! دفِ دل می کـشــد به زانـویم بـا دلِ خـود ...

Read More »

سروده ای از راحله یار : حاجت دیوار نیست

  حاجت دیوار نیستعشق را اندیشه ِ آزار نیستعاشقان را جز خدا غمخوار نیستما و دل قول و قراری بسته ایمسر سپردن بهر ما دشوار نیستبی خیال از هردو عالم فارغیمپای ما را حسرت ِ پیزار نیستقیس ما درپایداری شهره ...

Read More »

سروده ای از راحله یار : قـقـنـوس

اهدا به ققنوس های وطنم؛« به دخـتـران وزنان بی دفاع ِ دیارم که ازناچاری دست به خود سوزی زده اند». . قـقـنـوس . همصدا ! برخیز کاخ ِ آرزوهایت شکست قامت ِ کاج وبلندای تماشایت شکست دخترت بر سر بساط ...

Read More »

سروده ای از راحله یار : بـــاران

  بـــاران * عـشـق را با آب چـشم و شیـره جان مینویسم زیـربـاران میـنشیـنم زیـربــاران مـیـنویـسـم مصلحـت درعـاشقی را از دل دریـا بـجـویـم جـلوه ی معـصومیـت را ازغـزالان مینویسم لای اوراق گـلی با رنـگ اشـک ارغــوانـی نـالـه را آهـسـتـه با ...

Read More »