Home / Literature / سروده ای از شیخ اجل سعدی شیرازی : چه رويست آن که ديدارش ببرد از من شکيبايی

سروده ای از شیخ اجل سعدی شیرازی : چه رويست آن که ديدارش ببرد از من شکيبايی

 sadi

‫‫

 

‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫چه رويست آن که ديدارش ببرد از من شکيبايی
گواهی می دهد صورت بر اخلاقش به زيبايی‬

نگارينا به هر تندی که می خواهی جوابم ده‬
اگر تلخ اتفاق افتد به شيرينی بيندايی‬

دگر چون ناشکيبايی ببينم صادقش خوانم‬
که من در نفس خويش از تو نمی بينم شکيبايی‬

از اين پس عيب شيدايان نخواهم کرد و مسکينان
که دانشمند از اين صورت برآرد سر به شيدايی‬

چنانم دردلی حاضرکه جان درجسم و خون در رگ
فراموشم نه ای وقتی که ديگر وقت ياد آيی‬

شبی خوش هرکه می خواهد که با جانان به روزآرد
بسی شب روز گرداند به تاريکی و تنهايی‬

بيار ای لعبت ساقی بگو ای کودک مطرب‬
که صوفی در سماع آمد دوتايی کرد يکتايی‬

سخن پيدا بود سعدی که حدش تا کجا باشد‬
زبان درکش که منظورت ندارد حد زيبايی‬

 

شیخ اجل سعدی شیرازی

 

سعدی

Down

About Mohammad Daeizadeh

  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*


*