Home / Literature / سروده ای از سیدظاهر موسوی : مادر

سروده ای از سیدظاهر موسوی : مادر

LANGUAGEpoetry

 

مادر

*
ای زن ای مادرفدایت جان من
در حقیقت جسم وجان من تویی

غنچئه ای نشکفته بودم بهر تو
زین دلــیل آن باغ بان من تویی

مادر ای سرچشمه ای آب حیات
پشت وبازو استخوان من تویی

باتو ام ای مظهر مــــهرو وفا
طــــاقت وتاب وتوان من تویی

ای ستاره آسمان پــــــــــاک دل
در فضائی کهکشان مــــن تویی

ای زن ای خوشید تابان جهان
چـون تونوری آسمان من تویی

ای بقای نسل پــــــــــاک آدمی
نسل پــــــاک وپاسبان من تویی

جــــان من هردم نثارت مادرم
سرپناه وآشیان مـــــــــــن تویی

قـــــــو ت قلب منی ای مادرم
آن بزرگ خاندان مـــــــــن تویی

مـــادرم آغوش گرمت جاودان
با محبت مهـربان مــــــــن تویی

هم چوپا کی موج در یایی وجود
بی کران تا بی کران مــن تویی

ای درخت پر ثمردر زندگـــــــی
موج گرما پاسبان مــــــن تویی

سال وروز وروز توفرخنـده باد
عشق,تنها در جهان مــــن تویی

تــــوکشی دست نوازش برسرم
رهبرراه وشبان مـــــــــــن تویی

قد سرود خـــــــــم نگردد مادرم
قامت سروروان مـــــــــــن تویی

ای مــوسوی قدر مادررا بدان
مادرم آرام جان مــــن تویی

 

سیدظاهر موسوی

About Mohammad Daeizadeh

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*


*