Home / Literature / سروده ای از شیخ اجل سعدی شیرازی : من اگر نظر حرامست بسی گناه دارم‬

سروده ای از شیخ اجل سعدی شیرازی : من اگر نظر حرامست بسی گناه دارم‬

 sadi

‫‫

 

‫‫‫‫من اگر نظر حرامست بسی گناه دارم‬
چه کنم نمی توانم که نظر نگاه دارم‬
‫ستم از کسيست بر من که ضرورتست بردن‬
‫نه قرار زخم خوردن نه مجال آه دارم‬
‫نه فراغت نشستن نه شکيب رخت بستن‬
‫نه مقام ايستادن نه گريزگاه دارم‬
‫نه اگر همی نشينم نظری کند به رحمت‬
‫نه اگر همی گريزم دگری پناه دارم‬
‫بسم از قبول عامی و صلاح نيک نامی‬
‫چو به ترک سر بگفتم چه غم از کلاه دارم‬
‫تن من فدای جانت سر بنده و آستانت‬
‫چه مرا به از گدايی چو تو پادشاه دارم‬
‫چو تو را بدين شگرفی قدم صلاح باشد‬
‫نه مروتست اگر من نظر تباه دارم‬
‫چه شبست يا رب امشب که ستاره ای برآمد‬
‫که دگر نه عشق خورشيد و نه مهر ماه دارم‬
‫مکنيد دردمندان گله از شب جدايی‬
که من اين صباح روشن ز شب سياه دارم‬
‫که نه روی خوب ديدن گنهست پيش سعدی‬
‫تو گمان نيک بردی که من اين گناه دارم‬

شیخ اجل سعدی شیرازی

 

سعدی

About Mohammad Daeizadeh

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*


*