Home / Literature / سروده ای از استاد شهریار : در بهاران سری از خاک برون آوردن , خنده‌ای کردن و از باد خزان افسردن

سروده ای از استاد شهریار : در بهاران سری از خاک برون آوردن , خنده‌ای کردن و از باد خزان افسردن

در بهاران سری از خاک برون آوردن                              خنده‌ای کردن و از باد خزان افسردن
همه این است نصیبی که حیاتش نامی                                پس دریغ ای گل رعنا غم دنیا خوردن
مشو از باغ شبابت بشکفتن مغرور                                    کز پیش آفت پیری بود و پژمردن
فکر آن باش که تو جانی وتن مرکب تو                              جان دریغست فدا کردن و تن پروردن
گوتن از عاج کن و پیرهن از مروارید                               نه که خواهیش به صندوق لحد بسپردن
گر به مردی نشد از غم دلی آزاد کنی                                هم به مردی که گناه است دلی آزردن
صبحدم باش که چون غنچه دلی بگشائی                            شیوه‌ی تنگ غروبست گلو بفشردن
پیش پای همه افتاده کلید مقصود                                        چیست دانی دل افتاده به دست آوردن
بار ما شیشه‌ی تقوا و سفر دور و دراز                               گر سلامت بتوان بار به منزل بردن
ای خوشا توبه و آویختن از خوبی‌ها                                   و ز بدیهای خود اظهار ندامت کردن
صفحه کز لوح ضمیر است و نم از چشمه‌ی چشم               می‌توان هر چه سیاهی به دمی بستردن
از دبستان جهان درس محبت آموز                                    امتحان است بترس از خطر واخوردن
شهریارا به نصیحت دل یاران دریاب                                 دست بشکسته مگر نیست وبال گردن

استاد شهریار

shahriar120

Down

About Mohammad Daeizadeh

  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

*