Home / Literature / سروده ای از پروین اعتصامی : قصر دل‌افروز روان محکم است , کلبهٔ تن را چه ثبات و بقاست

سروده ای از پروین اعتصامی : قصر دل‌افروز روان محکم است , کلبهٔ تن را چه ثبات و بقاست

 قصر دل‌افروز روان محکم است                                         کلبهٔ تن را چه ثبات و بقاست
جان بتو هرچند دهد منعم است                                              تن ز تو هرچند ستاند گداست
روغن قندیل تو آبست و بس                                                  تیرگی بزم تو بیش از ضیاست
منزل غولان ز چه شد منزلت                                               گر ره تو از ره ایشان جداست
جهل بلندی نپسندد، چه است                                                 عجب سلامت نپذیرد، بلاست
آنچه که دوران نخرد یکدلیست                                             آنچه که ایام ندارد وفاست
دزد شد این شحنهٔ بی نام و ننگ                                            دزد کی از دزد کند بازخواست
نزد تو چون سرد شود؟ آتش است                                         از تو چرا درگذرد؟ اژدهاست
وقت گرانمایه و عمر عزیز                                                  طعمهٔ سال و مه و صبح و مساست
از چه همی کاهدمان روز و شب                                          گر که نه ما گندم و چرخ آسیاست
گر که یمی هست، در آخر نمی‌است                                      گر که بنائی است، در آخر هباست
ما بره آز و هوی سائلیم                                                         مورچه در خانهٔ خود پادشاست
خیمه ز دستیم و گه رفتن است                                              غرق شدستیم و زمان شناست
گلبن معنی نتوانی نشاند                                                        تا که درین باغچه خار و گیاست
کشور جان تو چو ویرانه‌ایست                                              ملک دلت چون ده بی روستاست
شعر من آینهٔ کردار تست                                                      ناید از آئینه بجز حرف راست
روشنی اندوز که دلرا خوشی است                                       معرفت آموز که جانرا غذاست
پایهٔ قصر هنر و فضل را                                                     عقل نداند ز کجا ابتداست
پردهٔ الوان هوی را بدر                                                         تا بپس پرده ببینی چهاست
به که بجوی و جر دانش چرد                                               آهوی جانست که اندر چراست
خیره ز هر پویه ز میدان مرو                                               با فلک پیر ترا کارهاست
اطلس نساج هوی و هوس                                                    چون گه تحقیق رسد بوریاست
بیهده، پروین در دانش مزن                                                  با تو درین خانه چه کس آشناست

پروین اعتصامی

139112240002434

About Mohammad Daeizadeh

  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

*