Home / Literature / سروده ای از شیخ اجل سعدی شیرازی : کسی به عيب من از خويشتن نپردازد‬ ‫

سروده ای از شیخ اجل سعدی شیرازی : کسی به عيب من از خويشتن نپردازد‬ ‫

sadi

‫‫

‫کسی به عيب من از خويشتن نپردازد‬ ‫

که هر که می نگرم با تو عشق می بازد‬

‫فرشته ای تو بدين روشنی نه آدميی‬ ‫

نه آدميست که بر تو نظر نيندازد‬

‫نه آدمی که اگر آهنين بود شخصی‬

‫در آفتاب جمالت چو موم بگدازد‬

‫چنين پسر که تويی راحت روان پدر‬

‫سزد که مادر گيتی به روی او نازد‬

‫کمان چفته ابرو کشيده تا بن گوش‬ ‫

چو لشکری که به دنبال صيد می تازد‬

‫کدام گل که به روی تو ماند اندر باغ‬ ‫

کدام سرو که با قامتت سر افرازد‬

‫درخت ميوه مقصود از آن بلندترست‬ ‫

که دست قدرت کوتاه ما بر او يازد‬

‫مسلمش نبود عشق يار آتشروی‬ ‫

مگر کسی که چو پروانه سوزد و سازد‬

‫مده به دست فراقم پس از وصال چو چنگ‬

‫که مطربش بزند بعد از آن که بنوازد‬

‫خلاف عهد تو هرگز نيايد از سعدی‬ ‫

دلی که از تو بپرداخت با که پردازد‬

 

شیخ اجل سعدی شیرازی

 

سعدی

About Mohammad Daeizadeh

  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

*