Home / Literature / سروده ای از مولانا جلال الدین محمد بلخی (مولوی) : بانگ مى آمد که اى طالب بيا

سروده ای از مولانا جلال الدین محمد بلخی (مولوی) : بانگ مى آمد که اى طالب بيا

DSC_0003 (Small)45 (Medium)

 

در بيان آن که چنان که گدا عاشق کرم است و عاشق کريم، کرم کريم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر‬
‫بيش بود کريم بر در او آيد و اگر کريم را صبر بيش بود گدا بر در او آيد اما صبر گدا کمال گداست و‬
‫صبر کريم نقصان اوست‬

‫*
‫‬‬‬
‫‫‬بانگ مى آمد که اى طالب بيا‬ ‫

جود محتاج گدايان چون گدا‬

جود مى جويد گدايان و ضعاف‬ ‫

همچو خوبان کاينه جويند صاف‬

روى خوبان ز آينه زيبا شود‬ ‫

روى احسان از گدا پيدا شود‬

پس از اين فرمود حق در و الضحى‬

‫بانگ کم زن اى محمد بر گدا‬

چون گدا آيينه ى جود است هان‬ ‫

دم بود بر روى آيينه زيان‬

آن يكى جودش گدا آرد پديد‬

‫و آن دگر بخشد گدايان را مزيد‬

پس گدايان آيت جود حق اند‬ ‫

و آن که با حقند جود مطلق اند‬

و آن که جز اين دوست او خود مرده اى است‬

او بر اين در نيست نقش پرده اى است‬

 

مولانا جلال الدین محمد بلخی –  مولوی

 

Down

About Mohammad Daeizadeh

  • تمامی فایل ها قبل از قرار گیری در سایت تست شده اند.لطفا در صورت بروز هرگونه مشکل از طریق نظرات مارا مطلع سازید.
  • پسورد تمامی فایل های موجود در سایت www.parsseh.com می باشد.(تمامی حروف را می بایست کوچک وارد کنید)
  • Password = www.parsseh.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

*